ဆိပ္ႀကီးေရတပ္ေလ့က်င့္ေရးေက်ာင္းတြင္အျပစ္ဒါဏ္မ်ိဳးစံုု
ကၽြန္ေတာ့ေလာက္ခံဘူးသူရိွမည္မထင္ပါ။ ကမ္းတက္ခြင့္အပိတ္ခံရျပီးတာဝန္မႉးႀကီးရံုုးခန္းတြင္သံုုးနာရီတခါလက္မွတ္
သြားထိုုးရသည့္အခါလည္း ရိွသည္။နံနက္အလံတင္ကြင္းတြင္ဒိုုင္ဗင္ထိုုးသည့္အထဲလဲပါသည္။တာဝန္မႉးႀကီးရံုုးခန္းတြင္ေလးလက္မ က်ည္ဆန္ႀကီးကိုုလဲထမ္းျပီးအႀကိမ္ေလးဆယ္ထိုုင္ထလုုပ္ခဲ႕ ဘူးပါသည္။တခါကလမ္းေလ ွ်ာက္တာမညီညာ ေသာေၾကာင့္တပ္ဖြဲ႕ လိုုက္တနာခြဲခန္႕ အေျပးတက္ၾကရပါသည္။
ဒုုတိယနွစ္တြင္ေရတပ္ဗိုုလ္ေလာင္းအဖြဲ႕ ၁/၆၅ နွင့္အတူပင္လယ္ျပင္ေလ့က်င့္ေရးထပ္ထြက္ၾကရပါသည္။ ဤတခါမွာ Navigation လက္ေတြ႕ လုုပ္ရန္ျဖစ္ျပီးကၽြန္ေတာ္တိုု႕ နွင့္ဆရာဝင္းဒင္လိုုက္ပါသည္။ ေရတပ္ ဗိုုလ္ေလာင္းအဖြဲ႕ကမူ Engineering Knowledge အတြက္ျဖစ္ပါသည္။
စေနေန႕ညေန စစ္ေရယာဥ္ရန္မ်ိဳးေအာင္ေပၚသတင္းပိုု႕ရပါသည္။
စေနေန႔သည္ ပုံမွန္ဆုိလွ်င္ ကမ္းတက္ခြင့္ ရွိေသာေန႔ ၿဖစ္ပါသည္။
ကမ္းတက္ခြင့္ေတာင္းေသာ္လည္းမရပါ။တာဝန္က်အရာရိွမွာ ေရတပ္ဗိုုလ္ေလာင္းတပ္ဖြဲ႕ ၁/၆၃မွျဖစ္ေသာေၾကာင့္ထင္ပါသည္။ဆိပ္ႀကီးဗိုုလ္ေလာင္းေဆာင္တြင္တူတူေနစဥ္ ထဲကၾကည့္မရတာျဖစ္ေပလိမ့္မည္။
ေနာက္တစ္ေန႔ မုိးလင္းသည္ႏွင့္ ရန္မ်ိဳးေအာင္ ေပၚတြင္ နံနက္ခ်ိန္ခါ ေတးသံသာ ပါေတာ့သည္။ တရားခံကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဗိုလ္ေလာင္းမ်ား ၿဖစ္ပါသည္။ ဗုိလ္ေလာင္းမ်ား အလံတင္ရာတြင္ ေပၚမလာ ေသာေၾကာင့္ စစ္ေရယာဥ္မႉး ဗိုလ္မႉးညြန္႔ေအာင္က အားလံုးကို တန္းစီေစျပီး ဆူပူ ဟိန္းေဟာက္ၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္။ ဆိပ္ႀကီး ေရတပ္ ေလ့က်င့္ေရးေက်ာင္း၌ တနဂၤေႏြ နံနက္ဆုိလွ်င္ သင္တန္းသားမ်ား အလံတင္ေသာ ထုံးစံမရွိခဲ့သၿဖင့္ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ သတိလစ္သြားၾကၿခင္း ၿဖစ္ပါသည္။ ထုိသုိ႔ အစ(First Impression) မေကာင္းခဲ့ ေသာ္ၿငား သေဘၤာ ထြက္ေသာအခါ တြင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တပ္ဖြဲ႕ကို Bridge ေပၚသုိ႔ ေခၚပါသည္။ ျမစ္တြင္း သေဘၤာ သြားလာပံုကိုလည္း ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းျပ ပါသည္။ Buoy ေတြအေၾကာင္း၊ Transit ေတြ အေၾကာင္း၊ ေရ အတိမ္အနက္ႏွင့္ ေရစီးေၾကာင္းမ်ား အေၾကာင္း ျဖစ္ပါသည္။
ဤတြင္ ဆိပ္ၾကီးေက်ာင္းမွ သင္တန္းဆင္းၿပီးေနာက္ ၾကယ္ႀကီး ငါးလံုး (ၿမန္မာ႔ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလုပ္ငန္း) သုိ႔ ေရာက္ရွိ ေနၾကေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ စီနီယာ အရာရွိေလာင္းမ်ား ေဖာက္သည္ ခ်သည္ကုိ သတိရမိ ပါသည္။ သူတုိ႔ထဲမွ အရာရွိေလာင္း တစ္ေယာက္သည္ Chart room ထဲတြင္ ၾကမ္းတိုက္ေနရင္း Chart ကို လွမ္းၾကည့္ မိသည္ ကုိ Chief Officer မွ ၿမင္သြားေသာ အခါ ေၿပာပုံကေလး ၿဖစ္ပါသည္။ Chief Officer မွ Cadet အား "Cadet that's not to your standard (အဲဒါ မင္းအရာ မဟုုတ္ဘူး) " ဟူ၍ ဆုိခဲ့ပါသတဲ့။ ထုိစဥ္က ၾကယ္ငါးလုံး အရာရွိၾကီးမ်ား၏ ေစတနာ ထားပုံ ကေလးေတြ ၿဖစ္ပါသည္။
ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ တေတြသည္ တာဝန္က်ခ်ိန္တြင္ Compass Error စစ္ေဆးၿခင္း၊ Compass မ်ား ညႊန္ရာ ကြာၿခားမႈ ႏႈိင္းယွဥ္ျခင္း၊ သေဘၤာ တည္ေနရာ (Ship Position Fixing) ရွာၿခင္း မ်ားကို ျပဳလုပ္ခြင့္ ရပါသည္။ တာဝန္က် အရာရိွမွ သူ လုပ္စရာ ရွိတာ သူ႕ ဘာသာသူ လုပ္ေနသလုိ၊ ေလ့က်င့္သူ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကလည္း ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဘာသာ သီးသန္႔ လုပ္ၾကၿခင္း ၿဖစ္သည္။ Radar ကိုလည္း သံုးခြင့္ျပဳ ပါသည္။
စစ္သေဘၤာတြင္တာဝန္က်အရာရိွကအမိန္႕ေပးျပီးရဲေဘာ္မ်ားအကုုန္လုုပ္ပါသည္။ Radar ဖြင့္ပိတ္တာ၊ Chart ေရြးတာ၊လဲတာ၊ Chart ေပၚသေဘၤာ Position plot လုုပ္တာ၊ Flashing သိုု႕မဟုုတ္ အလံျဖင့္ signal ပိုု႕ တာအကုုန္ရဲေဘာ္မ်ားလုုပ္ၾကပါသည္။ Bridge ေပၚတြင္အမိန္႕ ေပးတာအားလံုုးျမန္မာလိုုျဖစ္ပါသည္။ ဦးတည္လမ္းေၾကာင္း (Course) ေျပာရာတြင္"တစ္ "နွင့္ "နွစ္" မွားမွာစိုုးေသာေၾကာင့္၊တစ္ကိုု"တေယာ"၊နွစ္ကိုု"နီလာ"ဟုုသံုုးပါသည္။ကၽြန္ေတာ္တာဝန္က်ေသာအခ်ိန္တြင္ မွတ္သားဖြယ္အျဖစ္အပ်က္တခုုျဖစ္ပ်က္ခဲ႕ ပါသည္။
ေကာ့ေသာင္းမွ ျမိတ္သုိ႔အသြား ျမိတ္ကၽြန္းစု ထဲတြင္ ျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဆရာဝင္းဒင္မွာ Bridge ေပၚတြင္ Ship Position Fix လုပ္ေနၾက ပါသည္။ Altering point (ဦးတည္ လမ္းေၾကာင္း ေၿပာင္းရန္ သတ္မွတ္ ေနရာ) ေရာက္ေသာအခါ တာဝန္က် အရာရိွမွ "ဦးတည္ လမ္းေၾကာင္း သံုးငါးသုည" ဟု အမိန္႔ေပး ပါသည္။ ေအာက္ထပ္ရိွ တက္မခန္းမွ တက္မကိုင္ ရဲေဘာ္က သူၾကားသည့္ အတိုုင္း "ဦးတည္ လမ္းေၾကာင္း သုညငါးသုညပါ ဗိုလ္ႀကီး" ဟု
ျပန္ေအာ္ ပါသည္။ တာဝန္က်အရာရိွသည္ အမိန္႔ေပးျပီးသည္ႏွင့္ အျခားကိစၥတစ္ခုကုိ သြားလုပ္ေနခဲ့ ပါသည္။ ရဲေဘာ္က ထုံးစံအတုိင္း ၿပန္ေအာ္ၿပီး အတည္ၿပဳခ်က္ ယူၿခင္းကုိလည္း ဆုံးေအာင္ နားမေထာင္၊ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ မွန္မ မွန္ကုိလည္း ေစာင့္၍ ၾကည့္ မေနခဲ့ပါ။ တက္မကိုင္ ရဲေဘာ္ကလည္း သူနားလည္သည့္အတိုင္း (၀၅၀) သု႔ိ ဦးတည္ လမ္းေၾကာင္းကို လွည့္ခ်လိုက္ ပါသည္။
သေဘၤာဦးကား သြားရမည့္ လမ္းေၾကာင္း၏ ညာဖက္သုိ႔ ဒီဂရီ ေျခာက္ဆယ္အထိ ေက်ာ္ထြက္ သြားသည္။ သေဘၤာသည္ "Three sisters" ကၽြန္းဆီသုိ႔ တည့္တည့္ၾကီး ဦးတည္သြားေနခဲ့ ပါသည္။ ၎ကၽြန္းသည္ ေက်ာက္ေဆာင္ အလြန္ေပါေသာ ကြ်န္းျဖစ္သည္။ တာဝန္က်အရာရိွကား သေဘၤာဦးကို ယခုအခ်ိန္ထိ ေခါင္းေမာ့၍ မၾကည့္ေသးပါ။ စားပြဲနားတြင္ပင္ ကုန္းကုန္း၊ ကုန္းကုန္းၿဖင့္ အလုပ္ေတြ မ်ားေန ခဲ့သည္။ သိပ္မၾကာပါ။ ပထမဆုံး ကၽြန္ေတာ္က သတိၿပဳမိပါသည္။ သုိ႔ႏွင့္ ဆရာဝင္းဒင္အား သေဘၤာေရွ႕တြင္ ကၽြန္းႀကီး ရွိေနေၾကာင္း သတင္းပို႔ခဲ့ ပါသည္။ ဆရာဝင္းဒင္မွ တာဝန္က်အရာရိွကို ေျပာေနစဥ္ တစ္ခ်ိန္တည္းပင္ ဒုစစ္ေရယာဥ္မႉး ျဖစ္သူ ဗိုလ္မႉး Masters ေျပးတက္လာျပီး "တက္မဝဲဆံုး (Hard a' port)" ဟု အမိန္႔ေပးလိုက္ ပါသည္။ ကံေကာင္းေပစြ။ အကယ္၍သာ ေက်ာက္ေဆာင္ႏွင့္ တိုက္မိပါက စစ္သေဘၤာႀကီး ေသခ်ာေပါက္ ေပါက္ကြဲမည္ ၿဖစ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း အသက္ရွင္ဖို႔ မလြယ္ပါေခ်။
ဤအျဖစ္အပ်က္မွ ရခဲ့သည္ တစ္သက္လုံး မွတ္မိေနသည့္ သင္ခန္းစာမွာ ၿမန္မာလုိ "သံုး" ႏွင့္ "သုည" မွာ နားၾကား လြဲႏိုင္သည္ ဆုိသည္ ေလးတင္ မကပါ။ တာဝန္က် အရာရိွဟူသည္ မိမိေပးသည့္ အမိန္႔ကုိ တက္မကိုင္ နားလည္ မလည္၊ ၾကား မၾကား၊ အမွန္အတုိင္း လုပ္ေဆာင္မႈ ရွိ မရွိကုိ အၿမဲ ဆန္းစစ္ ေနရန္ႏွင့္ သေဘၤာ ဦးတည္ လမ္းေၾကာင္း ေၿပာင္းတုိင္း သြားရမည့္ လမ္းေၾကာင္းသစ္တြင္ သေဘၤာဦး အေၿခက် တည္ၿငိမ္ သြားသည္ အထိ အခါမလပ္ ေစာင့္ၾကည့္ေနရန္ ၿဖစ္သည္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာမ်ားကား ေျပာလွ်င္လည္း မၾကိဳက္သလုိ အလုပ္တြင္ စည္းကမ္းလည္း အလြန္မဲ့ၾကသူ မ်ားလည္း ၿဖစ္ၾကပါသည္။ ေဘးအႏ ၱရာယ္ ကင္းရွင္းေရး အသိ (Safety Awareness) အလြန္ နည္းၾကသည္။ လုိအပ္သည္မ်ားကုိ သတိေပးလွ်င္လည္း “မလိုပါဘူး၊ လုပ္ေနက်ပါ” ဟုသာ ဆုိသည္က မ်ား၏။ “ေၾကာက္လို႔လား” ဟူသည္က ေနာက္ဆက္တြဲ ပါလာေသးသည္။ အမွန္စင္စစ္ ျမန္မာ သေဘၤာသားမ်ား မေတာ္တဆ ျဖစ္ၾက၊ ဆုံးပါးသြား ၾကသည္မွာ သေဘၤာလုိက္သူ ဦးေရႏွင့္ တြက္ခ်က္၍ ရာခုိင္ႏႈန္းအရ ၾကည့္မည္ဆုိလွ်င္ အလြန္မ်ား ပါသည္။ ေက်ာက္ခ်ထားစဥ္ သေဘၤာ၏ ပဲ႔ေရစူး (Aft Draft ) ကို ဆင္းဖတ္ရင္း ေရထဲက် ေသဆုံးသူမ်ား၊ Tank Sounding ကို ေသေသခ်ာခ်ာ မတိုင္းဘဲ ညာတာ မ်ားေသာေၾကာင့္ ပင္လယ္ သမုဒၵရာ အလယ္တြင္ သေဘၤာ ဗုိက္ေပါက္၍ ေရဝင္သည္ကုိ မသိလုိက္ဘဲ ညအိပ္ခ်ိန္ သေဘၤာျမဳပ္ရာတြင္ ပါသြားသူမ်ား၊ Chemical Tanker မ်ားတြင္ လိုအပ္ေသာ အကာအကြယ္ မယူဘဲ tank ထဲ ဆင္းေသာေၾကာင့္ ေသေက် ပ်က္စီးသူမ်ား၊ မသန္မစြမ္း ၿဖစ္ကုန္သူမ်ား၊ ဒဏ္ရာ ရသူမ်ား စသည္ စသည္ၿဖင့္ အမ်ားႀကီး ရွိေပသည္။
ထိုအေခါက္က ရန္မ်ိဳးေအာင္ႏွင့္ စီး၍ တုိင္းခန္းလွည့္လည္ ခဲ့ၾကေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗုိလ္ေလာင္းအဖြဲ႕ သည္ကား ကိုကိုးကၽြန္း၊ ပုလဲကၽြန္း၊ လန္ပီကၽြန္း၊ ဗင္တစ္ကၽြန္းႏွင့္ အျခား ျမိတ္ကၽြန္းစု အပုိင္ကၽြန္းမ်ားကုိ အေတာ္ေလးပင္ စုံစုံလင္လင္ ေရာက္ခဲ့ ပါသည္။ ေရာက္ခဲေသာ ေနရာမ်ားပင္။
Friday, May 27, 2011
Wednesday, May 25, 2011
ပင္လယ္ထဲမႇာသေဘၤာဘယ္လိုေရွာင္မလဲ? ။
ပထမဦးဆံုးသေဘၤာခ်င္းတိုက္ခိုက္မႈျဖစ္နိုင္မျဖစ္နိုင္စစ္ေဆးပါ။
သေဘၤာႏွစ္စင္းႀကားအကြာအေဝးေလွ်ာ႔နဲလာျပီး Compass Bearing သိသိသါသါမေျပာင္းလွ်င္တိုက္နုိင္သည္။ တျခားသေဘၤာသည္တေျဖးေျဖးေဝးသြားလွ်င္ေသာ္၎၊ Compass Bearing ႏွစ္မိနစ္တခါခန္႔ယူႀကည့္ေသာ္လည္း သိသိသါသါ (တခါႏွင့္တခါဆယ္ဒီဂရီခန္႔) ကြာလွ်င္ မတိုက္နုိင္ပါ။
တိုက္နုိင္ရင္ဘာလုပ္မလဲ? ။
မိမိသေဘၤာ၏ေရွ႕တည့္တည့္မွာရိွလွ်င္ညာေကြ႕ေရွာင္ပါ။
ညာမေကြ႕နိုင္လွ်င္စက္ရပ္ပစ္ပါ။ ဘယ္ကိုလံုးဝမေကြ႕ပါနဲ႕။
မိမိသေဘၤာ၏ညာဖက္မီးစိမ္းျပထားရာအရပ္တြင္ရွိပါကလည္း၊ ညာေကြ႕ေရွာင္ပါ၊ အဆင္မေျပကဘယ္ေကြ႕နိုင္ပါသည္၊ သို႕မဟုတ္သေဘၤာ၏အရိွန္ကိုေလွ်ာ႔ျခင္း၊ တိုးျခင္းျဖင္႔ေရွာင္နိုင္ပါသည္။
မိမိသေဘၤာ၏ဘယ္ဖက္မီးနီျပထားရာအရပ္တြင္ရိွပါက စက္ေမာင္းယာဥ္မွလြဲ၍အားလံုးကိုညာဖက္တြင္ေတြ႕သည္႕အ တိုင္းေရွာင္ရမည္။ ဘယ္ဖက္ရွိစက္ေမာင္းယာဥ္ကေရွာင္ေပးသည့္လကၡဏာမေတြ႕လွ်င္
ဥႀသအသံတိုအနဲဆံုးငါးဆက္တိုက္ဆြဲ၍သတိေပးရ မည္။ သူမေရွာင္ကကိုယ္ေရွာင္ရမည္။
ေနာက္မွေက်ာ္တက္ကေက်ာ္တက္သည့္သေဘၤာကေရွာင္ရမည္။ မေရွာင္ကဥႀသသံတိုအနဲဆံုးငါးခ်က္ဆက္တိုက္ဆြဲ၍ သတိေပးပါ။ သို႕ေသာ္သူမေရွာင္ကကိုယ္ေရွာင္ရမည္။
ေကြ႕လွ်င္ေသာ္၎၊ စက္ေလွ်ာ႕လွ်င္ ေသာ္၎၊ သိသိသါသါလုပ္ပါ။
မီးနီ နဲ႕ေဘာအမဲကိုသတိထား၊ မ်ားေလ ဆိုးေလ ဘဲ။
ဤသည္မွာ Collision Regulations (ROR) အက်ဥ္းခ်ဳပ္ျဖစ္ပါသည္။
သေဘၤာႏွစ္စင္းႀကားအကြာအေဝးေလွ်ာ႔နဲလာျပီး Compass Bearing သိသိသါသါမေျပာင္းလွ်င္တိုက္နုိင္သည္။ တျခားသေဘၤာသည္တေျဖးေျဖးေဝးသြားလွ်င္ေသာ္၎၊ Compass Bearing ႏွစ္မိနစ္တခါခန္႔ယူႀကည့္ေသာ္လည္း သိသိသါသါ (တခါႏွင့္တခါဆယ္ဒီဂရီခန္႔) ကြာလွ်င္ မတိုက္နုိင္ပါ။
တိုက္နုိင္ရင္ဘာလုပ္မလဲ? ။
မိမိသေဘၤာ၏ေရွ႕တည့္တည့္မွာရိွလွ်င္ညာေကြ႕ေရွာင္ပါ။
ညာမေကြ႕နိုင္လွ်င္စက္ရပ္ပစ္ပါ။ ဘယ္ကိုလံုးဝမေကြ႕ပါနဲ႕။
မိမိသေဘၤာ၏ညာဖက္မီးစိမ္းျပထားရာအရပ္တြင္ရွိပါကလည္း၊ ညာေကြ႕ေရွာင္ပါ၊ အဆင္မေျပကဘယ္ေကြ႕နိုင္ပါသည္၊ သို႕မဟုတ္သေဘၤာ၏အရိွန္ကိုေလွ်ာ႔ျခင္း၊ တိုးျခင္းျဖင္႔ေရွာင္နိုင္ပါသည္။
မိမိသေဘၤာ၏ဘယ္ဖက္မီးနီျပထားရာအရပ္တြင္ရိွပါက စက္ေမာင္းယာဥ္မွလြဲ၍အားလံုးကိုညာဖက္တြင္ေတြ႕သည္႕အ တိုင္းေရွာင္ရမည္။ ဘယ္ဖက္ရွိစက္ေမာင္းယာဥ္ကေရွာင္ေပးသည့္လကၡဏာမေတြ႕လွ်င္
ဥႀသအသံတိုအနဲဆံုးငါးဆက္တိုက္ဆြဲ၍သတိေပးရ မည္။ သူမေရွာင္ကကိုယ္ေရွာင္ရမည္။
ေနာက္မွေက်ာ္တက္ကေက်ာ္တက္သည့္သေဘၤာကေရွာင္ရမည္။ မေရွာင္ကဥႀသသံတိုအနဲဆံုးငါးခ်က္ဆက္တိုက္ဆြဲ၍ သတိေပးပါ။ သို႕ေသာ္သူမေရွာင္ကကိုယ္ေရွာင္ရမည္။
ေကြ႕လွ်င္ေသာ္၎၊ စက္ေလွ်ာ႕လွ်င္ ေသာ္၎၊ သိသိသါသါလုပ္ပါ။
မီးနီ နဲ႕ေဘာအမဲကိုသတိထား၊ မ်ားေလ ဆိုးေလ ဘဲ။
ဤသည္မွာ Collision Regulations (ROR) အက်ဥ္းခ်ဳပ္ျဖစ္ပါသည္။
တရံေရာအခါကျမန္မာျပည္မွာ (၁၀)။
စီနီယာမ်ား ေက်ာင္းဆင္း ျပီးသည္ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တပ္ဖြဲ႕ သံုးေယာက္ တစ္ခန္းမွ ႏွစ္ေယာက္ တစ္ခန္း ေနခြင့္ ရပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္၏ အခန္းေဖၚမွာ တင္ေမာင္ဦး ျဖစ္ပါသည္။ ဗိုလ္ေလာင္းေဆာင္၏ ေျမာက္ဖက္ျခမ္းတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တပ္ဖြဲ႕ (၁၂) ေယာက္ ႏွင့္အတူ စီနီယာ အင္ဂ်င္နီယာ အရာရိွေလာင္း ငါးေယာက္၊ ေရတပ္ ဗိုလ္ေလာင္း တပ္ဖဲြ႕ ၁/၆၅ တို႔ ေနၾက ပါသည္။ ဗိုလ္ေလာင္း ေဆာင္၏ ေတာင္ဖက္ျခမ္းတြင္ စစ္တကၠသိုလ္
အပတ္စဥ္ (၇)ဆင္း ဒုဗိုလ္မ်ား ေနၾကပါသည္။ ပထမႏွစ္ေလာက္ အေနအထုိင္ မၾကပ္ေတာ့ဘဲ ေတာ္ေတာ္ေလး လြတ္လပ္ လာပါသည္။
တစ္ေန႔တြင္မူ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ စီနီယာ အင္ဂ်င္နီယာ အရာရိွေလာင္း စိန္ႀကံဳးတုိ႔ ေက်ာင္းမွ ခိုးထြက္ျပီး သံလ်င္သုိ႔ သြားလည္ ၾကပါသည္။ တရုုတ္ စားေသာက္ဆိုင္တြင္ ထမင္းစားၾက ပါသည္။ ကိုစိန္ႀကံဳးက ကၽြန္ေတာ့ကို ဘီယာ တစ္ဖန္ခြက္ တိုက္ပါသည္။ တစ္သက္န႔ဲ တစ္ကုိယ္ တစ္ခါမွ အရက္ မေသာက္ဘူးေသာ၊ အရက္အေၾကာင္းလုံးဝ နားမလည္ေသာ ကၽြန္ေတာ္က "ခင္ဗ်ားဟာ ေရ လည္း မေရာဘူး၊ ေတာ္ၾကာ မူးလဲသြား
ရင္ ဘယ္နဲ႔ လုပ္မလဲဗ်" ဟု ေျပာရာ သူက ကၽြန္ေတာ့ကို ေရေရလည္လည္ ဟားပါေလ ေတာ့သည္။ ကိုစိန္ႀကံဳးသည္ စာေတာ္သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ျပီး ပထမဆံုး အင္ဂ်င္နီယာ အရာရိွေလာင္း သင္တန္း၏ အေကာင္းဆံုး အရာရိွေလာင္းဆု (Best Cadet) ရရိွခဲ႕ ပါသည္။ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ အရာရိွျဖစ္ျပီးေနာက္ စိတ္ေရာဂါေၾကာင့္ အလုပ္မွ အနားယူ ခဲ့ရပါသည္။
ေနာင္ ကၽြန္ေတာ္ ေရေၾကာင္းသိပၸံတြင္ ေက်ာင္းဆရာအၿဖစ္ အလုပ္ ဝင္ေသာအခါ ဆင္မလိုက္ သေဘၤာက်င္း အဝင္လမ္းတြင္ ေနထုိင္သူ ကုိစိန္ၾကဳံးႏွင့္ မၾကာခဏ ဆုိသလုိ ဆံုေတြ႕ ၿဖစ္ၾကပါ ေသးသည္။ တစ္ေန႔တြင္ သူ၏အိမ္ရိွ ေရတြင္းထဲက်ျပီး ေရနစ္ေသဆံုး သြားခဲ့ပါသည္။ ကိုစိန္ႀကံဳးကား အင္မတန္ ရိုးသားျပီး ပြင့္လင္းသူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ မွတ္မိပါေသးသည္။ တခါက ဆိပ္ႀကီးတြင္ တပ္ဖြဲ႕ကိုင္ အရာရိွ
က ဟိန္းေဟာက္ရင္းႏွင့္ "မင္းတို႔ကိုယ္ မင္းတို႔ ဘာထင္လဲ" ဟုဆုိရာ ကိုစိန္ႀကံဳးက "Cadet ထင္ပါတယ္ ခင္ဗ်" ဟု အရိုးခံၿဖင့္ ျပန္ေအာ္ ခဲ့ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အရာရိွေလာင္းမ်ား၏ ဘဝ ဟူသည္ကား အခ်ိန္ရွိသေရြ႕ ေန႔ေန႔ညည ေက်ာင္းဝင္းထဲမွာပဲ ေနရသည္ ၿဖစ္ရာ ဘာရယ္မဟုုတ္ တခါတေလ အျပင္သုိ႔ ခိုးထြက္ျပီး ထမင္းေက်ာ္၊ ေခါက္ဆြဲေက်ာ္ေလး စားရသည္ကပင္ အရသာ တစ္မ်ိဳး ၿဖစ္သည္။ စြန္႔စားခန္းၾကီး တစ္ရပ္ လည္းၿဖစ္သည္။ အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းသည္ ဟု ထင္ၾကသည္။ ဤကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကၽြန္ေတာ့ ဘဝကုိ ေျပာင္းလဲ ေပးလိုက္ေသာ အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခုကို မကြယ္မဝွက္ အမွန္အတုိင္း တင္ၿပပါရေစ။
ကြ်န္ေတာ္ ေရေၾကာင္းသိပၸံ ေက်ာင္းသုိ႔ ဆရာအျဖစ္ ေၿပာင္းေရြ႕စဥ္ ၁၉၇၅ တြင္ အပတ္စဥ္(၇) မွ ေရေၾကာင္း အရာရိွေလာင္း (၁၂) ဦးသည္ ပထမႏွစ္ သင္တန္းသားမ်ား အၿဖစ္ ေက်ာင္းတြင္ ရွိေနၾက ပါသည္။ Deck ခ်ည္း ျဖစ္ျပီး အင္ဂ်င္နီယာ အရာရွိေလာင္းမ်ား မပါပါ။ ေက်ာင္းေရာက္ျပီး ႏွစ္ပတ္အၾကာမွ စ၍ အရာရိွေလာင္း သင္တန္း ႏွင့္ က်န္သင္တန္းမ်ား အားလံုး၏ ေလ့က်င့္ေရးမႉး အျဖစ္ တာဝန္ယူခဲ့ ရပါသည္။
ေက်ာင္းဆရာ ကၽြန္ေတာ့ အေၾကာင္းကုိ ၁၉၇၅ မွ ၁၉၈၈ အတြင္း သင္တန္း တက္ဖူးၾကသူတိုင္း သိၾကမည္ ထင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းတြင္ေနခဲ့စဥ္ ကာလ တစ္ေလွ်ာက္လုံး တပည့္မေမြး ဆရာမေမြးသူ၊ စည္းကမ္း အတိုင္းသာ လုပ္ခဲ့သူ ၿဖစ္ပါသည္။ “ဘု”လည္း အင္မတန္ က်သလို အာဏာ၊ ရာထူး ႏွင့္ ပိုက္ဆံကုိလည္း လံုးဝ မေမွ်ာ္ကိုးခဲ့သူ၊ သင္တန္းသားမ်ား၏ ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ သူတုိ႔တစ္ေတြ၏ အမုန္းခံကာ၊ မိမိကုိယ္တုိင္ အပင္ပန္းခံကာ ပိုက္ဆံ အပိုတစ္ျပား မရဘဲ ဆိုဆံုးမေပးခဲ့သူ ၿဖစ္ပါသည္။ သင္တန္းသားမ်ားကုိ ေနာင္ၾကဥ္ေစရန္ ၿပစ္ဒဏ္ေပးၿခင္း၊ ဆုိဆုံးမၿခင္း မ်ားႏွင့္သာ ေကာင္းရာကုိ ညႊန္ၿပခဲ့ၿပီး သင္တန္းသားမ်ား၏ အလုပ္အကုိင္၊ ဘဝတက္လမ္း ေႏွာင့္ေႏွး နစ္နာေစေရး အတြက္ အေရးယူမႈမ်ိဳး (အထက္ကို စာတင္ျပီး ေက်ာင္းထုတ္ ပစ္ျခင္းမ်ိဳး) လံုးဝ လုံးဝ မလုပ္ခဲ့ပါ။
၁၉၈၄ တြင္ ဌာနမႉး (ေရေၾကာင္း) ဦးေက်ာ္ညြန္႔ ကြယ္လြန္ ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္က ကြ်န္ေတာ့တြင္ ေက်ာင္းဆရာ လုပ္သက္ (၉) ႏွစ္ ရွိေနၿပီ ၿဖစ္ၿပီး Master Mariner ႏွင့္ D.M.S (Shipping Management) ဘြဲ႕လက္မွတ္ မ်ားလည္း ကုိင္ထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ အထက္လူႀကီးမ်ား အလိုလားဆုံး ျဖစ္သည့္ လက္ညိဳးေထာင္ ေခါင္းၿငိမ့္၊ လူႀကီးႀကိဳက္ ေျပာဆို လုပ္ကုိင္တတ္ေသာ အရည္အခ်င္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ့တြင္ မရွိခဲ့ပါ။ ထုိ႔ၿပင္ ကၽြန္ေတာ့အား
ဌာနမႉး ရာထူး တိုးေပးလွ်င္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး ျဖစ္လာမည္ ကုိလည္း စိုးရိမ္သည္ ထင္ပါသည္။ ဇာတ္ေပါင္းထုပ္ လုိက္ေသာအခါ ေက်ာင္းအုပ္ ျဖစ္သူ ဦးတင္လိႈင္သည္ သူ႔စကား နားေထာင္မည့္ ဦးထင္ေက်ာ္အား ၿမန္မာ့ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလုပ္ငန္းမွ အတင္းေခၚယူျပီး ဌာနမႉးတာဝန္ ယူေစခဲ့ပါသည္။
ဦးထင္ေက်ာ္ သည္ကား ၁၉၆၂ တြင္ အဂၤလန္သို႔ သြားေရာက္ သင္တန္းတက္ခဲ့သည့္ ေနာက္ဆံုးေသာ ျမန္မာ အရာရိွေလာင္း ျဖစ္သည္။ စာလံုးဝ မသင္ျပဘူးပါ။ Post graduate study လည္း မတက္ဘူးပါ။ သုိ႔ေသာ္ သူ႕တြင္ Command Experience (ကပၸတိန္ အၿဖစ္ သေဘၤာတြင္ လုပ္ဖူးၿခင္း) ရိွသည့္ အတြက္ ထုိရာထူးခန္႔ၿခင္းဟု အေၾကာင္းျပ ပါသည္။ အမွန္စင္စစ္ ထုိအခ်ိန္က Command Experience ဆုိသည္မွာ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာမ်ားတြင္ အခ်ိန္မေရြး သြားေရာက္ ရယူနိဳင္ေသာ အခါ ၿဖစ္သည္။ ဦးတင္လိႈင္ ကိုယ္တိုင္ပင္ Examiner Course တက္ရန္ Command Experience လုိသည့္ အတြက္ ၾကယ္ငါးပြင့္မွ ပုဂံသေဘၤာေပၚ တက္ခဲ့ရပါ ေသးသည္။ ေရေၾကာင္းေကာလိပ္၏ ဌာနမႉး ဦးဇင္ေမာင္ထြန္း (ယခုေရေၾကာင္းတကၠသိုလ္) သည္လည္း ထိုနည္းအတုိင္း ၾကယ္ငါးပြင့္၌ Command Experience ယူခဲ့ရ ပါသည္။ ဦးထင္ေက်ာ္ ဌာနမႉးအၿဖစ္ ေက်ာင္းသုိ႔ ေရာက္လာၿပီးေနာက္ ေလ့က်င့္ေရးမႉး အၿဖစ္ပါ တာဝန္ယူခဲ့ ပါသည္။ ဘယ္အခ်ိန္မွ စ၍ ေလ့က်င့္ေရးမႉး ျဖစ္သည္ကုိေတာ့ တိတိပပ မမွတ္မိ ေတာ့ပါ။
အပတ္စဥ္ (၁၉) အရာရိွေလာင္းမ်ား သင္တန္း တက္ေနစဥ္ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ တြင္ ၿဖစ္သည္။ ထုိေန႕က တာဝန္က် အရာရိွမွာ ကြ်န္ေတာ္ ၿဖစ္ပါသည္။ ညပုိင္းတြင္ ထုံးစံအတုိင္း လူစစ္ခဲ့ရာ အရာရိွေလာင္း သံုးဦးႏွင့္ တကြ အျခားေသာ သေဘၤာသား၊ သင္တန္းသားမ်ား ခြင့္မဲ့ ပ်က္ကြက္ေနေၾကာင္း ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုအရာရိွေလာင္း သံုးဦးမွာ
(၁) အင္ဂ်င္နီယာ အရာရိွေလာင္း မင္းသူ
(၂) အင္ဂ်င္နီယာ အရာရိွေလာင္း လွဖုန္းေအာင္
(၃) ေရေၾကာင္း အရာရိွေလာင္း ေဇာ္ႏိုင္လွ တို႔ ျဖစ္ၾကပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ထံုးစံအတိုင္း ေလ့က်င့္ေရးမႉးထံ အစီရင္ခံစာ တင္လိုက္ ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေလ့က်င့္ေရးမႉးတုန္း ကဆိုလွ်င္ ဤအမႈမ်ိဳးမွာ ကၽြန္ေတာ့ အမိန္႔ျဖင့္ ကမ္းတက္ခြင့္ (Shore Leave) ပိတ္လိုက္ရုံၿဖင့္ ကိစၥျပတ္သြားမည္ ျဖစ္သည္။ ယခုေသာ္ ထိုသို႔မၿဖစ္ခဲ့ဘဲ ေလ့က်င့္ေရးမႉးမွ ေက်ာင္းအုပ္ထံ ဆက္လက္ တင္ျပသည္။ ေက်ာင္းအုပ္ လုပ္သူကလည္း ဤကိစၥေလာက္ကို မေျဖရွင္းႏုိင္သည္ ပဲလား၊ “ငယ္ေသာ အမႈ ႀကီးေအာင္၊ ႀကီးေသာ အမႈ ေသာက္က်ိဳးနည္း ေစေအာင္” ေစတနာ ပုိေန၍ပဲလား မသိ၊ ပုိ႔ေဆာင္ေရး ဝန္ႀကီးဆီ အထိ ဆက္လက္ တင္ၿပရာ ဝန္ႀကီးမွ အားလုံးကုိ ေက်ာင္းထုတ္၊ အလုပ္ၿဖဳတ္ပစ္ လိုက္ပါသည္။ ထုိအရာရိွေလာင္း သံုးဦးမွာ မ်က္ႏွာ မရိွၾကသည္ လည္း ပါပါသည္။ လူႀကီးသား မ်ားသာျဖစ္ပါက ဤသုိ႔ ျဖစ္မည္ မဟုုတ္ပါေခ်။
ေက်ာင္းသားမိဘမ်ားမွ ေက်ာင္းအုပ္ကို လာေတြ႕ၾကေသာ အခါတြင္ေတာ့ ဦးတင္လိႈင္မွ “တာဝန္က် အရာရိွက တိုင္လို႔ အေရးယူရတာပါ” ဟု ဆိုကာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ရန္တိုက္ ေပးခဲ့ ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အလြန္ ေဒါပြသည္ ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းအုပ္ျဖစ္သူ ဦးတင္လိႈင္အား ဤသို႔ ေျပာခဲ့ပါသည္။
"ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းဆရာ ဆိုတာ ေက်ာင္းသား စာမတတ္ရင္ တတ္ေအာင္၊ စည္းကမ္းမရိွရင္ ရိွေအာင္၊ စိတ္ဓါတ္ညံ့ရင္ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ဖို႔ပါ။ သူတို႔ဘဝ ပ်က္စီးေအာင္ လုပ္ဖို႔ မဟုတ္ဘူး ဆရာ။ ကၽြန္ေတာ္က စာတင္တိုင္း ဆရာတို႔ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ဝန္ႀကီးဆီ တင္မယ္ဆိုရင္ ဆရာတုိ႕ ေနရာေတြ … ေလ့က်င့္ေရးမႉးတို႔၊ ေက်ာင္းအုပ္တို႔ မလိုဘူး ျပာတာ တစ္ေယာက္ပဲ လိုတယ္။”
လူႀကီးဆိုသူမ်ားမွ လူငယ္ေတြ၊ မ်က္ႏွာ မရိွသူေတြ အေပၚ ဤမွ်ေလာက္အထိ ဖိႏွိပ္မည္၊ ယုတ္မာမည္ဟု ဘယ္ေသာ အခါကမွ မထင္ခဲ့မိပါ။ ဤကိစၥ အၿပီးတြင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေရေရလည္လည္ စိတ္ပ်က္ သြားပါသည္။ လုပ္ခ်င္ ကုိင္ခ်င္စိတ္ မ်ားလည္း ကုန္ခမ္းသြား ခဲ့သည္။
ထုိအခ်ိန္က မင္းသူမွာ ကေလာမွ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ရန္ကုန္တြင္ ေနစရာမရိွ၍ ကၽြန္ေတာ့အိမ္တြင္ ေခၚထားရ ပါသည္။ ေနာင္ ေျမာက္ဥကၠလာပမွ အမိ်ဳးသမီး တစ္ေယာက္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က် ပါသည္။ က်ဴရွင္ ျပစားေနရာမွ က်ဴရွင္ ဥပေဒျဖင့္ ေထာင္က်သျဖင့္ သူ၏ အပတ္စဥ္မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဝုိင္းဝန္း ကူညီၾကသည္ဟု ၾကားရ ပါသည္။ လွဖုန္းေအာင္မွာ ကိုရီးယား သေဘၤာတြင္ လိုက္သြားရာမွ သေဘၤာျမဳပ္သည့္ အထဲတြင္ ပါသြားသည္ဟု သိရ ပါသည္။ ေဇာ္နိဳင္လွ တစ္ေယာက္ကေတာ့ သေဘၤာလိုက္ ေနေသးသည္ဟု ၾကားပါသည္။ (၂၀၁၀) က ရန္ကုန္၌ တပည့္ ေက်ာင္းဆင္း အရာရိွေလာင္း ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ၿပန္လည္ဆုံ ၿဖစ္ပါေသးသည္။ သူတို႔ အရာရိွေလာင္း ဘဝက ဘယ္သို႔ ဘယ္ပုံ အျပင္ခိုးထြက္သည့္ အေၾကာင္းမ်ားကို ၿပန္ေျပာျပီး ရယ္ၾက ေမာၾကသည့္ အခါတုိင္း ေက်ာင္းထုတ္ ခံရ၍ ဘဝပါ ပ်က္သြားၾက ရရွာေသာ ကြ်န္ေတာ့ တပည့္ေက်ာ္ သုံးဦး အားသတိရမိၿပီး အလြန္ပင္ စိတ္မေကာင္း ၿဖစ္မိပါသည္။
အပတ္စဥ္ (၇)ဆင္း ဒုဗိုလ္မ်ား ေနၾကပါသည္။ ပထမႏွစ္ေလာက္ အေနအထုိင္ မၾကပ္ေတာ့ဘဲ ေတာ္ေတာ္ေလး လြတ္လပ္ လာပါသည္။
တစ္ေန႔တြင္မူ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ စီနီယာ အင္ဂ်င္နီယာ အရာရိွေလာင္း စိန္ႀကံဳးတုိ႔ ေက်ာင္းမွ ခိုးထြက္ျပီး သံလ်င္သုိ႔ သြားလည္ ၾကပါသည္။ တရုုတ္ စားေသာက္ဆိုင္တြင္ ထမင္းစားၾက ပါသည္။ ကိုစိန္ႀကံဳးက ကၽြန္ေတာ့ကို ဘီယာ တစ္ဖန္ခြက္ တိုက္ပါသည္။ တစ္သက္န႔ဲ တစ္ကုိယ္ တစ္ခါမွ အရက္ မေသာက္ဘူးေသာ၊ အရက္အေၾကာင္းလုံးဝ နားမလည္ေသာ ကၽြန္ေတာ္က "ခင္ဗ်ားဟာ ေရ လည္း မေရာဘူး၊ ေတာ္ၾကာ မူးလဲသြား
ရင္ ဘယ္နဲ႔ လုပ္မလဲဗ်" ဟု ေျပာရာ သူက ကၽြန္ေတာ့ကို ေရေရလည္လည္ ဟားပါေလ ေတာ့သည္။ ကိုစိန္ႀကံဳးသည္ စာေတာ္သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ျပီး ပထမဆံုး အင္ဂ်င္နီယာ အရာရိွေလာင္း သင္တန္း၏ အေကာင္းဆံုး အရာရိွေလာင္းဆု (Best Cadet) ရရိွခဲ႕ ပါသည္။ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ အရာရိွျဖစ္ျပီးေနာက္ စိတ္ေရာဂါေၾကာင့္ အလုပ္မွ အနားယူ ခဲ့ရပါသည္။
ေနာင္ ကၽြန္ေတာ္ ေရေၾကာင္းသိပၸံတြင္ ေက်ာင္းဆရာအၿဖစ္ အလုပ္ ဝင္ေသာအခါ ဆင္မလိုက္ သေဘၤာက်င္း အဝင္လမ္းတြင္ ေနထုိင္သူ ကုိစိန္ၾကဳံးႏွင့္ မၾကာခဏ ဆုိသလုိ ဆံုေတြ႕ ၿဖစ္ၾကပါ ေသးသည္။ တစ္ေန႔တြင္ သူ၏အိမ္ရိွ ေရတြင္းထဲက်ျပီး ေရနစ္ေသဆံုး သြားခဲ့ပါသည္။ ကိုစိန္ႀကံဳးကား အင္မတန္ ရိုးသားျပီး ပြင့္လင္းသူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ မွတ္မိပါေသးသည္။ တခါက ဆိပ္ႀကီးတြင္ တပ္ဖြဲ႕ကိုင္ အရာရိွ
က ဟိန္းေဟာက္ရင္းႏွင့္ "မင္းတို႔ကိုယ္ မင္းတို႔ ဘာထင္လဲ" ဟုဆုိရာ ကိုစိန္ႀကံဳးက "Cadet ထင္ပါတယ္ ခင္ဗ်" ဟု အရိုးခံၿဖင့္ ျပန္ေအာ္ ခဲ့ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ အရာရိွေလာင္းမ်ား၏ ဘဝ ဟူသည္ကား အခ်ိန္ရွိသေရြ႕ ေန႔ေန႔ညည ေက်ာင္းဝင္းထဲမွာပဲ ေနရသည္ ၿဖစ္ရာ ဘာရယ္မဟုုတ္ တခါတေလ အျပင္သုိ႔ ခိုးထြက္ျပီး ထမင္းေက်ာ္၊ ေခါက္ဆြဲေက်ာ္ေလး စားရသည္ကပင္ အရသာ တစ္မ်ိဳး ၿဖစ္သည္။ စြန္႔စားခန္းၾကီး တစ္ရပ္ လည္းၿဖစ္သည္။ အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာ ေကာင္းသည္ ဟု ထင္ၾကသည္။ ဤကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္၍ ကၽြန္ေတာ့ ဘဝကုိ ေျပာင္းလဲ ေပးလိုက္ေသာ အျဖစ္အပ်က္ တစ္ခုကို မကြယ္မဝွက္ အမွန္အတုိင္း တင္ၿပပါရေစ။
ကြ်န္ေတာ္ ေရေၾကာင္းသိပၸံ ေက်ာင္းသုိ႔ ဆရာအျဖစ္ ေၿပာင္းေရြ႕စဥ္ ၁၉၇၅ တြင္ အပတ္စဥ္(၇) မွ ေရေၾကာင္း အရာရိွေလာင္း (၁၂) ဦးသည္ ပထမႏွစ္ သင္တန္းသားမ်ား အၿဖစ္ ေက်ာင္းတြင္ ရွိေနၾက ပါသည္။ Deck ခ်ည္း ျဖစ္ျပီး အင္ဂ်င္နီယာ အရာရွိေလာင္းမ်ား မပါပါ။ ေက်ာင္းေရာက္ျပီး ႏွစ္ပတ္အၾကာမွ စ၍ အရာရိွေလာင္း သင္တန္း ႏွင့္ က်န္သင္တန္းမ်ား အားလံုး၏ ေလ့က်င့္ေရးမႉး အျဖစ္ တာဝန္ယူခဲ့ ရပါသည္။
ေက်ာင္းဆရာ ကၽြန္ေတာ့ အေၾကာင္းကုိ ၁၉၇၅ မွ ၁၉၈၈ အတြင္း သင္တန္း တက္ဖူးၾကသူတိုင္း သိၾကမည္ ထင္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းတြင္ေနခဲ့စဥ္ ကာလ တစ္ေလွ်ာက္လုံး တပည့္မေမြး ဆရာမေမြးသူ၊ စည္းကမ္း အတိုင္းသာ လုပ္ခဲ့သူ ၿဖစ္ပါသည္။ “ဘု”လည္း အင္မတန္ က်သလို အာဏာ၊ ရာထူး ႏွင့္ ပိုက္ဆံကုိလည္း လံုးဝ မေမွ်ာ္ကိုးခဲ့သူ၊ သင္တန္းသားမ်ား၏ ေကာင္းက်ဳိးအတြက္ သူတုိ႔တစ္ေတြ၏ အမုန္းခံကာ၊ မိမိကုိယ္တုိင္ အပင္ပန္းခံကာ ပိုက္ဆံ အပိုတစ္ျပား မရဘဲ ဆိုဆံုးမေပးခဲ့သူ ၿဖစ္ပါသည္။ သင္တန္းသားမ်ားကုိ ေနာင္ၾကဥ္ေစရန္ ၿပစ္ဒဏ္ေပးၿခင္း၊ ဆုိဆုံးမၿခင္း မ်ားႏွင့္သာ ေကာင္းရာကုိ ညႊန္ၿပခဲ့ၿပီး သင္တန္းသားမ်ား၏ အလုပ္အကုိင္၊ ဘဝတက္လမ္း ေႏွာင့္ေႏွး နစ္နာေစေရး အတြက္ အေရးယူမႈမ်ိဳး (အထက္ကို စာတင္ျပီး ေက်ာင္းထုတ္ ပစ္ျခင္းမ်ိဳး) လံုးဝ လုံးဝ မလုပ္ခဲ့ပါ။
၁၉၈၄ တြင္ ဌာနမႉး (ေရေၾကာင္း) ဦးေက်ာ္ညြန္႔ ကြယ္လြန္ ပါသည္။ ထိုအခ်ိန္က ကြ်န္ေတာ့တြင္ ေက်ာင္းဆရာ လုပ္သက္ (၉) ႏွစ္ ရွိေနၿပီ ၿဖစ္ၿပီး Master Mariner ႏွင့္ D.M.S (Shipping Management) ဘြဲ႕လက္မွတ္ မ်ားလည္း ကုိင္ထားပါသည္။ သို႔ေသာ္ အထက္လူႀကီးမ်ား အလိုလားဆုံး ျဖစ္သည့္ လက္ညိဳးေထာင္ ေခါင္းၿငိမ့္၊ လူႀကီးႀကိဳက္ ေျပာဆို လုပ္ကုိင္တတ္ေသာ အရည္အခ်င္းေတာ့ ကၽြန္ေတာ့တြင္ မရွိခဲ့ပါ။ ထုိ႔ၿပင္ ကၽြန္ေတာ့အား
ဌာနမႉး ရာထူး တိုးေပးလွ်င္ ေနာင္တစ္ခ်ိန္ ေက်ာင္းအုပ္ႀကီး ျဖစ္လာမည္ ကုိလည္း စိုးရိမ္သည္ ထင္ပါသည္။ ဇာတ္ေပါင္းထုပ္ လုိက္ေသာအခါ ေက်ာင္းအုပ္ ျဖစ္သူ ဦးတင္လိႈင္သည္ သူ႔စကား နားေထာင္မည့္ ဦးထင္ေက်ာ္အား ၿမန္မာ့ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလုပ္ငန္းမွ အတင္းေခၚယူျပီး ဌာနမႉးတာဝန္ ယူေစခဲ့ပါသည္။
ဦးထင္ေက်ာ္ သည္ကား ၁၉၆၂ တြင္ အဂၤလန္သို႔ သြားေရာက္ သင္တန္းတက္ခဲ့သည့္ ေနာက္ဆံုးေသာ ျမန္မာ အရာရိွေလာင္း ျဖစ္သည္။ စာလံုးဝ မသင္ျပဘူးပါ။ Post graduate study လည္း မတက္ဘူးပါ။ သုိ႔ေသာ္ သူ႕တြင္ Command Experience (ကပၸတိန္ အၿဖစ္ သေဘၤာတြင္ လုပ္ဖူးၿခင္း) ရိွသည့္ အတြက္ ထုိရာထူးခန္႔ၿခင္းဟု အေၾကာင္းျပ ပါသည္။ အမွန္စင္စစ္ ထုိအခ်ိန္က Command Experience ဆုိသည္မွာ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာမ်ားတြင္ အခ်ိန္မေရြး သြားေရာက္ ရယူနိဳင္ေသာ အခါ ၿဖစ္သည္။ ဦးတင္လိႈင္ ကိုယ္တိုင္ပင္ Examiner Course တက္ရန္ Command Experience လုိသည့္ အတြက္ ၾကယ္ငါးပြင့္မွ ပုဂံသေဘၤာေပၚ တက္ခဲ့ရပါ ေသးသည္။ ေရေၾကာင္းေကာလိပ္၏ ဌာနမႉး ဦးဇင္ေမာင္ထြန္း (ယခုေရေၾကာင္းတကၠသိုလ္) သည္လည္း ထိုနည္းအတုိင္း ၾကယ္ငါးပြင့္၌ Command Experience ယူခဲ့ရ ပါသည္။ ဦးထင္ေက်ာ္ ဌာနမႉးအၿဖစ္ ေက်ာင္းသုိ႔ ေရာက္လာၿပီးေနာက္ ေလ့က်င့္ေရးမႉး အၿဖစ္ပါ တာဝန္ယူခဲ့ ပါသည္။ ဘယ္အခ်ိန္မွ စ၍ ေလ့က်င့္ေရးမႉး ျဖစ္သည္ကုိေတာ့ တိတိပပ မမွတ္မိ ေတာ့ပါ။
အပတ္စဥ္ (၁၉) အရာရိွေလာင္းမ်ား သင္တန္း တက္ေနစဥ္ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ တြင္ ၿဖစ္သည္။ ထုိေန႕က တာဝန္က် အရာရိွမွာ ကြ်န္ေတာ္ ၿဖစ္ပါသည္။ ညပုိင္းတြင္ ထုံးစံအတုိင္း လူစစ္ခဲ့ရာ အရာရိွေလာင္း သံုးဦးႏွင့္ တကြ အျခားေသာ သေဘၤာသား၊ သင္တန္းသားမ်ား ခြင့္မဲ့ ပ်က္ကြက္ေနေၾကာင္း ေတြ႕ရပါသည္။ ထိုအရာရိွေလာင္း သံုးဦးမွာ
(၁) အင္ဂ်င္နီယာ အရာရိွေလာင္း မင္းသူ
(၂) အင္ဂ်င္နီယာ အရာရိွေလာင္း လွဖုန္းေအာင္
(၃) ေရေၾကာင္း အရာရိွေလာင္း ေဇာ္ႏိုင္လွ တို႔ ျဖစ္ၾကပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္လည္း ထံုးစံအတိုင္း ေလ့က်င့္ေရးမႉးထံ အစီရင္ခံစာ တင္လိုက္ ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေလ့က်င့္ေရးမႉးတုန္း ကဆိုလွ်င္ ဤအမႈမ်ိဳးမွာ ကၽြန္ေတာ့ အမိန္႔ျဖင့္ ကမ္းတက္ခြင့္ (Shore Leave) ပိတ္လိုက္ရုံၿဖင့္ ကိစၥျပတ္သြားမည္ ျဖစ္သည္။ ယခုေသာ္ ထိုသို႔မၿဖစ္ခဲ့ဘဲ ေလ့က်င့္ေရးမႉးမွ ေက်ာင္းအုပ္ထံ ဆက္လက္ တင္ျပသည္။ ေက်ာင္းအုပ္ လုပ္သူကလည္း ဤကိစၥေလာက္ကို မေျဖရွင္းႏုိင္သည္ ပဲလား၊ “ငယ္ေသာ အမႈ ႀကီးေအာင္၊ ႀကီးေသာ အမႈ ေသာက္က်ိဳးနည္း ေစေအာင္” ေစတနာ ပုိေန၍ပဲလား မသိ၊ ပုိ႔ေဆာင္ေရး ဝန္ႀကီးဆီ အထိ ဆက္လက္ တင္ၿပရာ ဝန္ႀကီးမွ အားလုံးကုိ ေက်ာင္းထုတ္၊ အလုပ္ၿဖဳတ္ပစ္ လိုက္ပါသည္။ ထုိအရာရိွေလာင္း သံုးဦးမွာ မ်က္ႏွာ မရိွၾကသည္ လည္း ပါပါသည္။ လူႀကီးသား မ်ားသာျဖစ္ပါက ဤသုိ႔ ျဖစ္မည္ မဟုုတ္ပါေခ်။
ေက်ာင္းသားမိဘမ်ားမွ ေက်ာင္းအုပ္ကို လာေတြ႕ၾကေသာ အခါတြင္ေတာ့ ဦးတင္လိႈင္မွ “တာဝန္က် အရာရိွက တိုင္လို႔ အေရးယူရတာပါ” ဟု ဆိုကာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ေက်ာင္းသားမ်ားကို ရန္တိုက္ ေပးခဲ့ ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အလြန္ ေဒါပြသည္ ၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေက်ာင္းအုပ္ျဖစ္သူ ဦးတင္လိႈင္အား ဤသို႔ ေျပာခဲ့ပါသည္။
"ကြ်န္ေတာ္တို႕ ေက်ာင္းဆရာ ဆိုတာ ေက်ာင္းသား စာမတတ္ရင္ တတ္ေအာင္၊ စည္းကမ္းမရိွရင္ ရိွေအာင္၊ စိတ္ဓါတ္ညံ့ရင္ ေကာင္းေအာင္ လုပ္ဖို႔ပါ။ သူတို႔ဘဝ ပ်က္စီးေအာင္ လုပ္ဖို႔ မဟုတ္ဘူး ဆရာ။ ကၽြန္ေတာ္က စာတင္တိုင္း ဆရာတို႔ ဘာမွမလုပ္ဘဲ ဝန္ႀကီးဆီ တင္မယ္ဆိုရင္ ဆရာတုိ႕ ေနရာေတြ … ေလ့က်င့္ေရးမႉးတို႔၊ ေက်ာင္းအုပ္တို႔ မလိုဘူး ျပာတာ တစ္ေယာက္ပဲ လိုတယ္။”
လူႀကီးဆိုသူမ်ားမွ လူငယ္ေတြ၊ မ်က္ႏွာ မရိွသူေတြ အေပၚ ဤမွ်ေလာက္အထိ ဖိႏွိပ္မည္၊ ယုတ္မာမည္ဟု ဘယ္ေသာ အခါကမွ မထင္ခဲ့မိပါ။ ဤကိစၥ အၿပီးတြင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေရေရလည္လည္ စိတ္ပ်က္ သြားပါသည္။ လုပ္ခ်င္ ကုိင္ခ်င္စိတ္ မ်ားလည္း ကုန္ခမ္းသြား ခဲ့သည္။
ထုိအခ်ိန္က မင္းသူမွာ ကေလာမွ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ရန္ကုန္တြင္ ေနစရာမရိွ၍ ကၽြန္ေတာ့အိမ္တြင္ ေခၚထားရ ပါသည္။ ေနာင္ ေျမာက္ဥကၠလာပမွ အမိ်ဳးသမီး တစ္ေယာက္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က် ပါသည္။ က်ဴရွင္ ျပစားေနရာမွ က်ဴရွင္ ဥပေဒျဖင့္ ေထာင္က်သျဖင့္ သူ၏ အပတ္စဥ္မွ သူငယ္ခ်င္းမ်ား ဝုိင္းဝန္း ကူညီၾကသည္ဟု ၾကားရ ပါသည္။ လွဖုန္းေအာင္မွာ ကိုရီးယား သေဘၤာတြင္ လိုက္သြားရာမွ သေဘၤာျမဳပ္သည့္ အထဲတြင္ ပါသြားသည္ဟု သိရ ပါသည္။ ေဇာ္နိဳင္လွ တစ္ေယာက္ကေတာ့ သေဘၤာလိုက္ ေနေသးသည္ဟု ၾကားပါသည္။ (၂၀၁၀) က ရန္ကုန္၌ တပည့္ ေက်ာင္းဆင္း အရာရိွေလာင္း ေဟာင္းမ်ားႏွင့္ ၿပန္လည္ဆုံ ၿဖစ္ပါေသးသည္။ သူတို႔ အရာရိွေလာင္း ဘဝက ဘယ္သို႔ ဘယ္ပုံ အျပင္ခိုးထြက္သည့္ အေၾကာင္းမ်ားကို ၿပန္ေျပာျပီး ရယ္ၾက ေမာၾကသည့္ အခါတုိင္း ေက်ာင္းထုတ္ ခံရ၍ ဘဝပါ ပ်က္သြားၾက ရရွာေသာ ကြ်န္ေတာ့ တပည့္ေက်ာ္ သုံးဦး အားသတိရမိၿပီး အလြန္ပင္ စိတ္မေကာင္း ၿဖစ္မိပါသည္။
Tuesday, May 24, 2011
Latest Photo in Yangon, December 2010.
Front (L to R); Tin Maung Oo, Nyi Nyi, Kyaw Min, Ye Nyunt, Myo Thein, Khin Maung Oo.Back (L to R): Maung Maung Phone, Soe Myint, Tin Maung Par, Kyaw Win.
ေက်ာင္းဆင္းသည့္ေန႕၊ဧျပီ ၁၉၆၆။
Front (L to R); Soe Myint, Khin Maung Oo, Kyaw Min, Arthur Ghosh, Tin Maung Oo, Hla Aung.Back (L to R); Maung Maung Phone, Myo Thein, Peter Than Aung, Kyaw Win, Tun Lin Maw,
Ye Nyunt.
တရံေရာအခါက ျမန္မာျပည္မွာ (၉) ။
ေက်ာင္းတက္ေဖာ္မ်ား အေၾကာင္း၊ စီနီယာမ်ား အေၾကာင္း ၿပီးေသာ အခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ (Mercantile Marine Cadets 2nd Batch 1964) အေၾကာင္းကုိ ဆက္ပါမည္။ ကုိယ္ႏွင့္ အရင္းႏွီဆုံးသူမ်ား အေၾကာင္း၊ ကုိယ့္အေၾကာင္း ၿဖစ္ေန၍ ကၽြန္ေတာ့ အေနႏွင့္ အေသးစိတ္ ေျပာျပႏုိင္ ပါသည္။ အေသးစိတ္လည္း ေၿပာၿပခ်င္ပါသည္။
၁။ အရာရိွေလာင္း Arthur Ghosh။
ေတာင္ငူ ဇာတိ၊ ဘင္ဂါလီလူမိ်ဳး ဗုုဒၶဘာသာဝင္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ ဖခင္မွာ လမ္းဝန္ေထာက္ တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ပထမ အပါတ္စဥ္မွ James Ghosh သည္ သူ၏ အစ္ကိုု အရင္း ျဖစ္ပါသည္။ I.Sc. ေအာင္ျပီး ေဆးေက်ာင္း အမွတ္မီ ေသာ္လည္း F.R.C မို႔ အပယ္ခံရ ပါသည္။ B.A.(Final) တက္ေနရင္း ဤအရာရိွေလာင္း သင္တန္းသို႔ ဝင္ေလွ်ာက္ရာတြင္ ေရြးခ်ယ္ ခံခဲ့ရ ပါသည္။ စိ္တ္ဓါတ္ေရာ အက်င့္စာရိတၱပါ ေကာင္းမြန္ျပီး စြယ္စံု ေတာ္သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ ဝတ္စား ဆင္ယင္မႈ၊ ေနမႈထိုုင္မႈ ကအစ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ၿဖင့္ စည္းကမ္းရိွသူ တစ္ေယာက္၊ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရးလည္း ေကာင္းမြန္ျပီး အမ်ားက ခ်စ္ခင္ ေလးစားမႈ ခံရသူ တစ္ေယာက္ ၿဖစ္သည္။ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္း မၾကင္လန္း ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့ျပီး သားတစ္ေယာက္၊ သမီးတစ္ေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။
Best Cadet (Nautical) ဆုကိုလည္းထိုက္ထိုက္တန္တန္ရရိွခဲ့ပါသည္။
သူသည္ ၁၉၇၂ ခန္႔ ကတည္းက First Mate (FG) ေအာင္ေသာ္လည္း ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ အရာရိွေလာင္း အျဖစ္သာ ဆက္လက္ လုပ္ကုိင္ ေနခဲ့ရသည္။ F.R.C ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ရာထူးတိုး မေပးၿခင္း ဟု သိရပါသည္။ (စကားမစပ္ ထုိစဥ္က သူ၏လခမွာ ၂၂၅ က်ပ္ ျဖစ္ပါသည္) ထုိ႔ေနာက္ သိပ္မၾကာပါ။ သူ၏ သေဘၤာ ကလႅကတၱား (Calcutta) ဆိပ္ကမ္း ေရာက္ေနစဥ္ သေဘၤာေပၚမွ ဆင္းသြား ပါေတာ့သည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ Tomo Shipping ၌ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကုိင္ၿပီး
Singapore တြင္ Second Mate အဆင့္မွ စျပီး စာေမးပြဲ ျပန္ေျဖပါသည္။ Master (FG) ေအာင္ျပီးသည့္ေနာက္ စင္ကာပူ အစုိးရပိုင္ Neptune Orient Line တြင္ Captain အၿဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ပါသည္။ စင္ကာပူတြင္ပဲ မိသားစုႏွင့္ အတူ အေၿခခ် ေနထိုင္ခဲ့ ပါသည္။
၁၉၈၇ ခုႏွစ္ အစ Persian Gulf တြင္ စစ္မီးေလာင္ ေနစဥ္ သူ၏ ကုမၸဏီမွ သေဘၤာ တစ္စင္း ထုိေဒသသုိ႔ သြားရန္ ၾကဳံလာပါသည္။ စစ္အတြင္း ၿဖစ္ေန၍ ထုိသေဘၤာႏွင့္ လုိက္ခ်င္သူ မရိွၿဖစ္ေနရာ ခြင့္ယူထားခ်ိန္ ၿဖစ္ေသာ္လည္း Volunteer လုပ္ျပီး သြားခဲ့ ပါသည္။ မတ္လကုန္ Persian Gulf မွ ျပန္အထြက္တြင္ အီရန္စစ္တပ္မွ ပစ္လိုုက္ေသာ ဒံုးက်ည္ထိ၍ သေဘၤာ မီးေလာင္ၿပီး ကြယ္လြန္ခဲ့ ပါသည္။ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္အသက္ (၄၃) ခန္႕ သာရိွေသး သည္။
၂။ အရာရိွေလာင္း Stanley Khoo ေခၚလွေအာင္။
တရုတ္လူမ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။ သူ႔အမ၏ အမ်ိဳးသားသည္ အၿခားမဟုတ္။ ယခင္ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ Deputy General Manager လုပ္သြားသူ ဦးထြန္းရင္ ျဖစ္ပါသည္။ ၁၉၇၆ Master (FG) ေအာင္ ျပီးလွ်င္ၿပီးခ်င္း မိခင္ရိွရာ အေမရိကားသို႕ သြားေရာက္ အေၿခခ် ေနထိုင္ခဲ့သူ ၿဖစ္သည္။ Marine Terminals Corporationတြင္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ရာ Regional Manager အထိ ျဖစ္ခဲ့ ပါသည္။ ယခုအခါ တြင္ေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ ကုမၸဏီတစ္ခု ထူေထာင္ၿပီး အလုပ္ၿဖစ္ ေနပါသည္။
အေမရိကား ေရာက္မွ အိမ္ေထာင္က်ျပီး သားႏွစ္ေယာက္ ထြန္းကားသည္။ California ျပည္နယ္ Concord ျမိဳ႕တြင္ Stan Khoo ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ မိသားစုႏွင့္ အတူ ေနထိုင္လ်က္ ရိွပါသည္။ Half Moon Bay ျမိဳ႕ရိွ ဓမၼာနႏၵ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ အေၿခစုိက္ေသာ Theravada Buddhist Society of America (TBSA) အသင္းႀကီး၏ ဥကၠဌလည္း ျဖစ္ပါသည္။
၃။ အရာရိွေလာင္း Alphonse Genu ေခၚ ေမာင္ေမာင္ဖုုန္း။
တြံေတးမွ ဦး Genu ၏သား ျဖစ္ပါသည္။ ဌက္ေအာ္စန္း ေက်ာင္းထြက္ ကရင္ ခရစ္ယန္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆိပ္ႀကီး ေက်ာင္းဆင္းခါနီးမွ ေမာင္ေမာင္ဖုန္း ဟူေသာ အမည္သုိ႔ ေျပာင္းခဲ့သည္။ ေလးခြပစ္ အလြန္ေကာင္းျပီး ဖမ္းမိသမွ် သတၱဝါအကုန္ စားေသာ ပုဂၢိဳလ္ ၿဖစ္ပါ၏။ အိမ္ေထာင္က်ျပီးေနာက္ သမီးႏွစ္ေယာက္၊ သားတစ္ေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။ Regional Container Lines (RCL) တြင္ Captain အျဖစ္ ေနာက္ဆုံး လိုက္ခဲ့ျပီး အနားယူ
သြား ပါသည္။
၄။ အရာရိွေလာင္း ေက်ာ္မင္း။
ဦးဘခ်စ္၏ သားျဖစ္ျပီး လွည္းတန္းတြင္ ေနထိုုင္ပါသည္။ T.T.C. ေက်ာင္းထြက္ ျဖစ္ပါသည္။
အမ၏ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ မရီရီေသာ္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က် ပါသည္။ ဇနီးသည္အားအလြန္ခ်စ္ျပီး၊ဇနီးသည္၏စကားကိုအျမဲနားေထာင္ပါသည္။
ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ ေတာက္ေလွ်ာက္ လုပ္ကုိင္ခဲ့ျပီး Captain အျဖစ္ အနားယူခဲ့ ပါသည္။ ယခုအခါ လိႈင္သာယာ FMI City တြင္ မိသားစုႏွင့္ အတူေနထိုင္လ်က္ ရိွပါသည္။ သူသည္လည္း ေၿမးတုိ႔၏ ဖိုးဖိုးႀကီး ပါပဲ။
၅။ အရာရိွေလာင္း ခင္ေမာင္ဦး။
ကၽြန္ေတာ့ကို အဖ ဦးေမာင္ေမာင္၊ အမိ ေဒၚအုန္းၾကည္တို႔မွ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလတြင္ ရန္ကုန္တိုင္း အင္းစိန္ျမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႕ေဆးရံုႀကီးတြင္ ေမြးဖြားခဲ့ ပါသည္။ ေမြးခ်င္း ငါးေယာက္အနက္ အႀကီးဆံုး ျဖစ္ပါသည္။ ညီမသံုးေယာက္ ရိွျပီး အငယ္ဆံုးညီမွာ Mercantile Marine Cadet 11th Batch (Nautical) 1979 မွ ခင္ေမာင္ေထြး ျဖစ္ပါသည္။ (ယခု Australia, Perth ျမိဳ႕တြင္ မိသားစုႏွင့္အတူ အေျခခ် ေနထိုင္ေနသည္) ။
၁၉၆၆ ဆိပ္ႀကီး ေက်ာင္းဆင္း ျပီးခ်ိန္မွ စ၍ ၁၉၇၅ အထိ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၇၀ တြင္ တင္တင္ဝင္း နွင့္ လက္ထပ္ ပါသည္။
၁၉၇၅ တြင္ ေရေၾကာင္းသိပံၸ ေက်ာင္းသို႔ ေျပာင္းေရြ႕ ခဲ့သည္။ ၁၉၇၆ ဧျပီလတြင္ Master (FG) ေအာင္ျပီး အျမဲတန္း ကထိက ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္တြင္ အပတ္စဥ္ (၁၉) မွ အရာရိွေလာင္း သံုးဦးကုိ သင္တန္းမွ ထုတ္ပယ္မႈႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေက်ာင္းအုပ္ျဖစ္သူ ဦးတင္လိႈင္ႏွင့္ အႀကီးအက်ယ္ စကားမ်ားခဲ့ ပါသည္။ ထိုစဥ္က ထုတ္ပယ္ၿခင္း ခံရသူ ေက်ာင္းသားမ်ား အတြက္ လြန္စြာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိၿပီး စိတ္ေစတနာ မေကာင္းေသာ လူႀကီးမ်ားႏွင့္ အလုပ္တြဲ လုပ္ခ်င္စိတ္ လံုးဝ ကုန္ခမ္း သြားခဲ့ပါသည္။
ထုိသုိ႔ ၿဖစ္ေနစဥ္ ၁၉၈၈ အေရးအခင္းၾကီး ေပၚလာပါသည္။ ဆႏၵၿပသူ ေက်ာင္းသားမ်ားအား လုိက္ပါ ေစာင့္ေရွာက္ရင္း ကြ်န္ေတာ္လည္း အေရးအခင္းတြင္ ပါဝင္ခဲ့ ပါသည္။ အေရးအခင္း အျပီးတြင္ ေက်ာင္းအုပ္ျဖစ္သူ ဦးတင္လိႈင္မွ "မင္းကို ဝန္ႀကီးက ထြက္ရင္ ေကာင္းမယ္တဲ့" ဟု ေျပာရာ ကြ်န္ေတာ္ လည္း တစ္ခါတည္း ထြက္စာ တင္လိုက္ ပါသည္။ ထိုစဥ္က ကၽြန္ေတာ္၏လခမွာ ၁၅၀၀ က်ပ္ ျဖစ္သည္။ (USD 1= K.45/- ခန္႔ ရွိေသာအခ်ိန္)
ေမလတြင္ ထြက္ခြင့္ က်ျပီး ဂၽြန္လတြင္ Gewin Company မွ Panamax Bulk Carrier "Araucaria" ေပၚတြင္ Chief Officer အျဖစ္ အလုပ္ရ ပါသည္။ ငါးလခန္႔ လုပ္ျပီး ေသာအခါ Command ရပါသည္ (ကပၸတိန္ အၿဖစ္ ရာထူးတုိးပါသည္)။ ထုိသေဘၤာတြင္ တစ္ႏွစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္၍ အိမ္ျပန္ေရာက္ၿပီး သိပ္မၾကာပါ။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလတြင္ Malaysia Maritime Academy (ALAM), Malacca, Malaysia တြင္ Senior Lecturer in Nautical Studies အျဖစ္ ေၿပာင္းေရြ႕ လုပ္ကုိင္ ခဲ့ပါသည္။
၁၉၉၆ ခုႏွစ္ အကုန္တြင္ မိခင္ၿဖစ္သူ နာမက်န္း ၿဖစ္ရာ ရန္ကုန္သုိ႔ ၿပန္လာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့မိခင္၏ ေနာက္ဆုံး ေန႔ရက္မ်ားတြင္ မိခင္နား၌ ေနရင္း Uniteam Marine Company တြင္ စာသင္ျပ ေပးေသာ အလုပ္လုပ္ခဲ့ ပါသည္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ မိခင္ျဖစ္သူ ကြယ္လြန္ခဲ့ ပါသည္။ သုိ႔ႏွင့္ ဇနီးရိွရာ အေမရိကား၊ ကာလီဖိုးနီးယားသို႔ သမီးေထြး ဇင္ေဝထိုက္ ေခၚ သုသု ႏွင့္အတူ ၁၉၉၈ ခု ေမလတြင္ ေၿပာင္းေရြ႕ ခဲ့ပါေတာ့
သည္။ (ထုိအခ်ိန္က အႀကီးဆံုးသမီး ေအးျငိမ္းဦးႏွင့္ သားလတ္ မင္းသူရိန္ တို႔မွာ အိမ္ေထာင္ အသီးသီးက်ေနၾကျပီ ၿဖစ္ရာ ျမန္မာျပည္တြင္ပဲ က်န္ေနရစ္ၾက ပါသည္) ကြ်န္ေတာ္ အေနႏွင့္ ယခုအခါ အလုပ္မလုပ္ ေတာ့ေသာ္လည္း အၿငိမ္းစားေတာ့ မရေသးပါေခ်။ ဘြားဘြားၾကီး၏ ဘုိးဘုိးအၿဖစ္မွသည္ ေျမးသံုးေယာက္ တို႔၏ ဘိုးဘိုးႀကီး အၿဖစ္ ရာထူးတုိးေနၿပီ မဟုတ္ပါလား။
၆။ အရာရိွေလာင္း ရဲညြန္႕။
အဖ-ဗိုလ္ႀကီးစံေရႊ ျဖစ္ပါသည္။ မဂၤလာ ေတာင္ညြန္႔တြင္ ေနခဲ့ ပါသည္။
ၿမန္မာ့ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလုပ္ငန္းတြင္ အလြန္ စည္းကမ္းတင္းၾကပ္ေသာ (က်စ္ေသာ) Captain အျဖစ္ နာမည္ႀကီးခဲ့ ပါ၏။ မျမျမသန္းႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ကာ သားတစ္ေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။ ဇနီးသည္ ကြယ္လြန္သြားခ်ိန္ မွစ၍ အလုပ္မွ အနားယူကာ တရားအလုပ္ လုပ္လွ်က္ ရန္ကုန္၊ မရမ္းကုန္းျမိဳ႕နယ္ Oasis Lane တြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရိွပါသည္။ သားေတာ္ေမာင္ ကေတာ့ အိမ္ေထာင္ၿပဳၿပီး သည့္ေနာက္ Australia ၌ ေနထုိင္လ်က္ အေၿခက် ေနပါၿပီ။ သူသည္လည္း ဖိုးဖိုးႀကီး အဖြဲ႕ဝင္ ၿဖစ္ပါ၏။
၇။ အရာရိွေလာင္းေက်ာ္ဝင္း။
အဖ-သစ္ေတာခရိုင္ဝန္ ဦးစိန္ဘြား ျဖစ္ပါသည္။ ေမျမိဳ႕ St. Albert ေက်ာင္းထြက္ ျဖစ္သည္။ အားကစား ေတာ္သည္။ ၿမန္မာ့ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္း လိုက္ျပီးေနာက္ ရန္ကုန္ ဆိပ္ကမ္းတြင္ ေရေၾကာင္းျပ (Pilot) အၿဖစ္ ဝင္ေရာက္လုပ္ကုိင္ ပါသည္။ တစ္ဖက္က ေရေၾကာင္း က်ဴရွင္ဆရာ လည္း လုပ္လိုက္ ပါေသးသည္။ ထိုမွတဖန္ မေလးရွား Port Klang တြင္ ေရေၾကာင္းျပ လုပ္ၿပန္ ပါသည္။ ဇနီး ျဖစ္သူ မလွလွသန္း အေမရိကန္အသံ (Voice of America) တြင္ အလုပ္ ရေသာအခါ အေမရိကားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ အေၿခခ် ခဲ့ပါသည္။ ယခုအခါ အေမရိကတြင္ ကိုယ္ပိုင္ Company ထူေထာင္ျပီး Loss Control Surveyor လုပ္ေန ပါသည္။ သမီးႏွစ္ေယာက္ သားတစ္ေယာက္ ရိွပါသည္။ မည္သူမွ် အိမ္ေထာင္က်သည္ဟု မၾကားမိ ေသးပါ။ Maryland ျပည္နယ္၊ Silver Spring တြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရိွပါသည္။ Mercantile Marine Cadet 9th Batch 1977 မွ ဖုန္းျမင့္သည္ သူ၏ညီအရင္း ျဖစ္ပါသည္။
၈။ အရာရိွေလာင္း စိုုးျမင့္။
အဖ- ဦးဘဆင္ ျဖစ္ပါသည္။ St. Paul ေက်ာင္းထြက္ ျဖစ္၍ ေက်ာင္းနာမည္ Harry Sin ျဖစ္ပါသည္။ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္း၏ Captain၊ ထုိ႔ေနာက္ Deputy GM (Research) အၿဖစ္ လုပ္ကုိင္ခဲ့ၿပီး အျငိမ္းစား ယူခဲ့ပါသည္။ ဇနီးသည္မွာ မခ်ိဳခ်ိဳေအာင္ၿဖစ္ၿပီး သမီး နွစ္ေယာက္၊ သား တစ္ေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။ သူ၏သားသည္လည္း ေရေၾကာင္းသိပၸံ ေက်ာင္းဆင္း ေရေၾကာင္း အရာရိွ တစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
၉။ အရာရိွေလာင္း မ်ိဳးသိန္း။
သူငယ္တန္း ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ တစ္တန္းထဲ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္း ငယ္ေပါင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေရေၾကာင္းေလာက ထဲတြင္လည္း အတူတူ ဝင္ေရာက္ က်င္လည္ ခဲ့ၾက ပါသည္။ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ မခင္မ်ိဳးသန္းႏွင့္ အိမ္ေထာင္က် ျပီး သားေလးေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။ သူလည္း ဖိုးဖိုးႀကီးပင္ ျဖစ္လုိ႔ ေနပါျပီ။
ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ Chief Engineer ျဖစ္ျပီးေနာက္ ေရေၾကာင္းဦးစီး ဌာနသို႔ ေျပာင္းေရြ႕ ခဲ့ပါသည္။ ေနာင္ ေရေၾကာင္းဦးစီး ညႊန္ၾကားေရးမႈး (စက္) အျဖစ္ အျငိမ္းစား ယူပါသည္။ သူသည္ လူအမ်ားႏွင့္ လုိက္ေလ်ာညီေထြ ၿဖစ္ေအာင္ မေနတတ္သူ ၿဖစ္၍ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သူနွင့္ မတည့္ၾကပါ။ ယခုအခါ Uniteam Marine Company တြင္ စာသင္ၿပ ေနျပီး ကမာရြတ္တြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရွိပါသည္။ (Best Cadet (Engine) ဆုကိုရရိွခဲ့ပါသည္။)
၁၀။ အရာရိွေလာင္း ထြန္းလင္းေမာ္။
ဗိုလ္မႉးႀကီး လွေမာ္၏ သား ျဖစ္ပါသည္။ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာ လုပ္ငန္း Chief Engineer အျဖစ္ အျငိမ္းစား ယူပါသည္။ အိမ္ေထာင္က်ျပီးေနာက္ သမီးသံုးေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။ ယခုအခါ ျပည္ဖက္တြင္ ျခံလုပ္ငန္း လုပ္ေနသည္ဟု သိရပါသည္။ သူလည္း ေၿမးတုိ႔၏ ဖိုးဖိုးႀကီး ပါပဲ။
၁၁။ အရာရိွေလာင္း ပီတာသန္းေအာင္။
ေဒါက္တာ သန္းေအာင္ (TB Specialist) ၏ သား ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ထဲတြင္ ရွားရွားပါးပါး လူပ်ိဳႀကီး ျဖစ္ပါ၏။ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္း တြင္ Chief Engineer ျဖစ္ျပီးေနာက္ ဘန္ေကာက္တြင္ Germanicher Lloyds Class Surveyor အၿဖစ္ လုပ္ကုိင္ ခဲ့ပါသည္။ ယခုအခါ ရန္ကုန္၊ နတ္ေမာက္လမ္း တြင္ ေနထုိင္လ်က္ ရွိၿပိး Surveyor အၿဖစ္ပင္ လုပ္ကုိင္ေနဆဲ ၿဖစ္ပါသည္။
၁၂။ အရာရိွေလာင္း တင္ေမာင္ဦး။
မအူပင္သား ျဖစ္ပါသည္။ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ Chief Engineer ျဖစ္ျပီး ေရေၾကာင္း သိပၸံေက်ာင္းတြင္ ဆရာအၿဖစ္ ဝင္ေရာက္ အမႈထမ္း ပါသည္။ ဌာနမႉး (စက္) အျဖစ္ အျငိမ္းစား ယူခဲ့ၿပီး ယခုုအခါ စမ္းေခ်ာင္း ေျမနီကုန္း ေျမႏုလမ္း တြင္ မိသားစုႏွင့္ အတူ ေနထိုင္လ်က္ ရိွပါသည္။ သားတစ္ေယာက္၊ သမီးတစ္ေယာက္ ရိွပါသည္။
၁။ အရာရိွေလာင္း Arthur Ghosh။
ေတာင္ငူ ဇာတိ၊ ဘင္ဂါလီလူမိ်ဳး ဗုုဒၶဘာသာဝင္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ ဖခင္မွာ လမ္းဝန္ေထာက္ တစ္ဦး ျဖစ္သည္။ ပထမ အပါတ္စဥ္မွ James Ghosh သည္ သူ၏ အစ္ကိုု အရင္း ျဖစ္ပါသည္။ I.Sc. ေအာင္ျပီး ေဆးေက်ာင္း အမွတ္မီ ေသာ္လည္း F.R.C မို႔ အပယ္ခံရ ပါသည္။ B.A.(Final) တက္ေနရင္း ဤအရာရိွေလာင္း သင္တန္းသို႔ ဝင္ေလွ်ာက္ရာတြင္ ေရြးခ်ယ္ ခံခဲ့ရ ပါသည္။ စိ္တ္ဓါတ္ေရာ အက်င့္စာရိတၱပါ ေကာင္းမြန္ျပီး စြယ္စံု ေတာ္သူ တစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ ဝတ္စား ဆင္ယင္မႈ၊ ေနမႈထိုုင္မႈ ကအစ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ၿဖင့္ စည္းကမ္းရိွသူ တစ္ေယာက္၊ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရးလည္း ေကာင္းမြန္ျပီး အမ်ားက ခ်စ္ခင္ ေလးစားမႈ ခံရသူ တစ္ေယာက္ ၿဖစ္သည္။ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္း မၾကင္လန္း ႏွင့္ လက္ထပ္ခဲ့ျပီး သားတစ္ေယာက္၊ သမီးတစ္ေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။
Best Cadet (Nautical) ဆုကိုလည္းထိုက္ထိုက္တန္တန္ရရိွခဲ့ပါသည္။
သူသည္ ၁၉၇၂ ခန္႔ ကတည္းက First Mate (FG) ေအာင္ေသာ္လည္း ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ အရာရိွေလာင္း အျဖစ္သာ ဆက္လက္ လုပ္ကုိင္ ေနခဲ့ရသည္။ F.R.C ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ရာထူးတိုး မေပးၿခင္း ဟု သိရပါသည္။ (စကားမစပ္ ထုိစဥ္က သူ၏လခမွာ ၂၂၅ က်ပ္ ျဖစ္ပါသည္) ထုိ႔ေနာက္ သိပ္မၾကာပါ။ သူ၏ သေဘၤာ ကလႅကတၱား (Calcutta) ဆိပ္ကမ္း ေရာက္ေနစဥ္ သေဘၤာေပၚမွ ဆင္းသြား ပါေတာ့သည္။ ေနာက္ပုိင္းတြင္ Tomo Shipping ၌ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကုိင္ၿပီး
Singapore တြင္ Second Mate အဆင့္မွ စျပီး စာေမးပြဲ ျပန္ေျဖပါသည္။ Master (FG) ေအာင္ျပီးသည့္ေနာက္ စင္ကာပူ အစုိးရပိုင္ Neptune Orient Line တြင္ Captain အၿဖစ္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ပါသည္။ စင္ကာပူတြင္ပဲ မိသားစုႏွင့္ အတူ အေၿခခ် ေနထိုင္ခဲ့ ပါသည္။
၁၉၈၇ ခုႏွစ္ အစ Persian Gulf တြင္ စစ္မီးေလာင္ ေနစဥ္ သူ၏ ကုမၸဏီမွ သေဘၤာ တစ္စင္း ထုိေဒသသုိ႔ သြားရန္ ၾကဳံလာပါသည္။ စစ္အတြင္း ၿဖစ္ေန၍ ထုိသေဘၤာႏွင့္ လုိက္ခ်င္သူ မရိွၿဖစ္ေနရာ ခြင့္ယူထားခ်ိန္ ၿဖစ္ေသာ္လည္း Volunteer လုပ္ျပီး သြားခဲ့ ပါသည္။ မတ္လကုန္ Persian Gulf မွ ျပန္အထြက္တြင္ အီရန္စစ္တပ္မွ ပစ္လိုုက္ေသာ ဒံုးက်ည္ထိ၍ သေဘၤာ မီးေလာင္ၿပီး ကြယ္လြန္ခဲ့ ပါသည္။ကြယ္လြန္ခ်ိန္တြင္အသက္ (၄၃) ခန္႕ သာရိွေသး သည္။
၂။ အရာရိွေလာင္း Stanley Khoo ေခၚလွေအာင္။
တရုတ္လူမ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။ သူ႔အမ၏ အမ်ိဳးသားသည္ အၿခားမဟုတ္။ ယခင္ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ Deputy General Manager လုပ္သြားသူ ဦးထြန္းရင္ ျဖစ္ပါသည္။ ၁၉၇၆ Master (FG) ေအာင္ ျပီးလွ်င္ၿပီးခ်င္း မိခင္ရိွရာ အေမရိကားသို႕ သြားေရာက္ အေၿခခ် ေနထိုင္ခဲ့သူ ၿဖစ္သည္။ Marine Terminals Corporationတြင္ ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ရာ Regional Manager အထိ ျဖစ္ခဲ့ ပါသည္။ ယခုအခါ တြင္ေတာ့ ကိုယ္ပိုင္ ကုမၸဏီတစ္ခု ထူေထာင္ၿပီး အလုပ္ၿဖစ္ ေနပါသည္။
အေမရိကား ေရာက္မွ အိမ္ေထာင္က်ျပီး သားႏွစ္ေယာက္ ထြန္းကားသည္။ California ျပည္နယ္ Concord ျမိဳ႕တြင္ Stan Khoo ဟူေသာ အမည္ျဖင့္ မိသားစုႏွင့္ အတူ ေနထိုင္လ်က္ ရိွပါသည္။ Half Moon Bay ျမိဳ႕ရိွ ဓမၼာနႏၵ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ အေၿခစုိက္ေသာ Theravada Buddhist Society of America (TBSA) အသင္းႀကီး၏ ဥကၠဌလည္း ျဖစ္ပါသည္။
၃။ အရာရိွေလာင္း Alphonse Genu ေခၚ ေမာင္ေမာင္ဖုုန္း။
တြံေတးမွ ဦး Genu ၏သား ျဖစ္ပါသည္။ ဌက္ေအာ္စန္း ေက်ာင္းထြက္ ကရင္ ခရစ္ယန္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါသည္။ ဆိပ္ႀကီး ေက်ာင္းဆင္းခါနီးမွ ေမာင္ေမာင္ဖုန္း ဟူေသာ အမည္သုိ႔ ေျပာင္းခဲ့သည္။ ေလးခြပစ္ အလြန္ေကာင္းျပီး ဖမ္းမိသမွ် သတၱဝါအကုန္ စားေသာ ပုဂၢိဳလ္ ၿဖစ္ပါ၏။ အိမ္ေထာင္က်ျပီးေနာက္ သမီးႏွစ္ေယာက္၊ သားတစ္ေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။ Regional Container Lines (RCL) တြင္ Captain အျဖစ္ ေနာက္ဆုံး လိုက္ခဲ့ျပီး အနားယူ
သြား ပါသည္။
၄။ အရာရိွေလာင္း ေက်ာ္မင္း။
ဦးဘခ်စ္၏ သားျဖစ္ျပီး လွည္းတန္းတြင္ ေနထိုုင္ပါသည္။ T.T.C. ေက်ာင္းထြက္ ျဖစ္ပါသည္။
အမ၏ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ မရီရီေသာ္ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က် ပါသည္။ ဇနီးသည္အားအလြန္ခ်စ္ျပီး၊ဇနီးသည္၏စကားကိုအျမဲနားေထာင္ပါသည္။
ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ ေတာက္ေလွ်ာက္ လုပ္ကုိင္ခဲ့ျပီး Captain အျဖစ္ အနားယူခဲ့ ပါသည္။ ယခုအခါ လိႈင္သာယာ FMI City တြင္ မိသားစုႏွင့္ အတူေနထိုင္လ်က္ ရိွပါသည္။ သူသည္လည္း ေၿမးတုိ႔၏ ဖိုးဖိုးႀကီး ပါပဲ။
၅။ အရာရိွေလာင္း ခင္ေမာင္ဦး။
ကၽြန္ေတာ့ကို အဖ ဦးေမာင္ေမာင္၊ အမိ ေဒၚအုန္းၾကည္တို႔မွ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလတြင္ ရန္ကုန္တိုင္း အင္းစိန္ျမိဳ႕နယ္ ျပည္သူ႕ေဆးရံုႀကီးတြင္ ေမြးဖြားခဲ့ ပါသည္။ ေမြးခ်င္း ငါးေယာက္အနက္ အႀကီးဆံုး ျဖစ္ပါသည္။ ညီမသံုးေယာက္ ရိွျပီး အငယ္ဆံုးညီမွာ Mercantile Marine Cadet 11th Batch (Nautical) 1979 မွ ခင္ေမာင္ေထြး ျဖစ္ပါသည္။ (ယခု Australia, Perth ျမိဳ႕တြင္ မိသားစုႏွင့္အတူ အေျခခ် ေနထိုင္ေနသည္) ။
၁၉၆၆ ဆိပ္ႀကီး ေက်ာင္းဆင္း ျပီးခ်ိန္မွ စ၍ ၁၉၇၅ အထိ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၇၀ တြင္ တင္တင္ဝင္း နွင့္ လက္ထပ္ ပါသည္။
၁၉၇၅ တြင္ ေရေၾကာင္းသိပံၸ ေက်ာင္းသို႔ ေျပာင္းေရြ႕ ခဲ့သည္။ ၁၉၇၆ ဧျပီလတြင္ Master (FG) ေအာင္ျပီး အျမဲတန္း ကထိက ျဖစ္ခဲ့ပါသည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္တြင္ အပတ္စဥ္ (၁၉) မွ အရာရိွေလာင္း သံုးဦးကုိ သင္တန္းမွ ထုတ္ပယ္မႈႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ေက်ာင္းအုပ္ျဖစ္သူ ဦးတင္လိႈင္ႏွင့္ အႀကီးအက်ယ္ စကားမ်ားခဲ့ ပါသည္။ ထိုစဥ္က ထုတ္ပယ္ၿခင္း ခံရသူ ေက်ာင္းသားမ်ား အတြက္ လြန္စြာ စိတ္မေကာင္း ျဖစ္မိၿပီး စိတ္ေစတနာ မေကာင္းေသာ လူႀကီးမ်ားႏွင့္ အလုပ္တြဲ လုပ္ခ်င္စိတ္ လံုးဝ ကုန္ခမ္း သြားခဲ့ပါသည္။
ထုိသုိ႔ ၿဖစ္ေနစဥ္ ၁၉၈၈ အေရးအခင္းၾကီး ေပၚလာပါသည္။ ဆႏၵၿပသူ ေက်ာင္းသားမ်ားအား လုိက္ပါ ေစာင့္ေရွာက္ရင္း ကြ်န္ေတာ္လည္း အေရးအခင္းတြင္ ပါဝင္ခဲ့ ပါသည္။ အေရးအခင္း အျပီးတြင္ ေက်ာင္းအုပ္ျဖစ္သူ ဦးတင္လိႈင္မွ "မင္းကို ဝန္ႀကီးက ထြက္ရင္ ေကာင္းမယ္တဲ့" ဟု ေျပာရာ ကြ်န္ေတာ္ လည္း တစ္ခါတည္း ထြက္စာ တင္လိုက္ ပါသည္။ ထိုစဥ္က ကၽြန္ေတာ္၏လခမွာ ၁၅၀၀ က်ပ္ ျဖစ္သည္။ (USD 1= K.45/- ခန္႔ ရွိေသာအခ်ိန္)
ေမလတြင္ ထြက္ခြင့္ က်ျပီး ဂၽြန္လတြင္ Gewin Company မွ Panamax Bulk Carrier "Araucaria" ေပၚတြင္ Chief Officer အျဖစ္ အလုပ္ရ ပါသည္။ ငါးလခန္႔ လုပ္ျပီး ေသာအခါ Command ရပါသည္ (ကပၸတိန္ အၿဖစ္ ရာထူးတုိးပါသည္)။ ထုိသေဘၤာတြင္ တစ္ႏွစ္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္၍ အိမ္ျပန္ေရာက္ၿပီး သိပ္မၾကာပါ။ ၁၉၉၁ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚဝါရီလတြင္ Malaysia Maritime Academy (ALAM), Malacca, Malaysia တြင္ Senior Lecturer in Nautical Studies အျဖစ္ ေၿပာင္းေရြ႕ လုပ္ကုိင္ ခဲ့ပါသည္။
၁၉၉၆ ခုႏွစ္ အကုန္တြင္ မိခင္ၿဖစ္သူ နာမက်န္း ၿဖစ္ရာ ရန္ကုန္သုိ႔ ၿပန္လာခဲ့သည္။ ကြ်န္ေတာ့မိခင္၏ ေနာက္ဆုံး ေန႔ရက္မ်ားတြင္ မိခင္နား၌ ေနရင္း Uniteam Marine Company တြင္ စာသင္ျပ ေပးေသာ အလုပ္လုပ္ခဲ့ ပါသည္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္ ေမလတြင္ မိခင္ျဖစ္သူ ကြယ္လြန္ခဲ့ ပါသည္။ သုိ႔ႏွင့္ ဇနီးရိွရာ အေမရိကား၊ ကာလီဖိုးနီးယားသို႔ သမီးေထြး ဇင္ေဝထိုက္ ေခၚ သုသု ႏွင့္အတူ ၁၉၉၈ ခု ေမလတြင္ ေၿပာင္းေရြ႕ ခဲ့ပါေတာ့
သည္။ (ထုိအခ်ိန္က အႀကီးဆံုးသမီး ေအးျငိမ္းဦးႏွင့္ သားလတ္ မင္းသူရိန္ တို႔မွာ အိမ္ေထာင္ အသီးသီးက်ေနၾကျပီ ၿဖစ္ရာ ျမန္မာျပည္တြင္ပဲ က်န္ေနရစ္ၾက ပါသည္) ကြ်န္ေတာ္ အေနႏွင့္ ယခုအခါ အလုပ္မလုပ္ ေတာ့ေသာ္လည္း အၿငိမ္းစားေတာ့ မရေသးပါေခ်။ ဘြားဘြားၾကီး၏ ဘုိးဘုိးအၿဖစ္မွသည္ ေျမးသံုးေယာက္ တို႔၏ ဘိုးဘိုးႀကီး အၿဖစ္ ရာထူးတုိးေနၿပီ မဟုတ္ပါလား။
၆။ အရာရိွေလာင္း ရဲညြန္႕။
အဖ-ဗိုလ္ႀကီးစံေရႊ ျဖစ္ပါသည္။ မဂၤလာ ေတာင္ညြန္႔တြင္ ေနခဲ့ ပါသည္။
ၿမန္မာ့ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလုပ္ငန္းတြင္ အလြန္ စည္းကမ္းတင္းၾကပ္ေသာ (က်စ္ေသာ) Captain အျဖစ္ နာမည္ႀကီးခဲ့ ပါ၏။ မျမျမသန္းႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်ကာ သားတစ္ေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။ ဇနီးသည္ ကြယ္လြန္သြားခ်ိန္ မွစ၍ အလုပ္မွ အနားယူကာ တရားအလုပ္ လုပ္လွ်က္ ရန္ကုန္၊ မရမ္းကုန္းျမိဳ႕နယ္ Oasis Lane တြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရိွပါသည္။ သားေတာ္ေမာင္ ကေတာ့ အိမ္ေထာင္ၿပဳၿပီး သည့္ေနာက္ Australia ၌ ေနထုိင္လ်က္ အေၿခက် ေနပါၿပီ။ သူသည္လည္း ဖိုးဖိုးႀကီး အဖြဲ႕ဝင္ ၿဖစ္ပါ၏။
၇။ အရာရိွေလာင္းေက်ာ္ဝင္း။
အဖ-သစ္ေတာခရိုင္ဝန္ ဦးစိန္ဘြား ျဖစ္ပါသည္။ ေမျမိဳ႕ St. Albert ေက်ာင္းထြက္ ျဖစ္သည္။ အားကစား ေတာ္သည္။ ၿမန္မာ့ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္း လိုက္ျပီးေနာက္ ရန္ကုန္ ဆိပ္ကမ္းတြင္ ေရေၾကာင္းျပ (Pilot) အၿဖစ္ ဝင္ေရာက္လုပ္ကုိင္ ပါသည္။ တစ္ဖက္က ေရေၾကာင္း က်ဴရွင္ဆရာ လည္း လုပ္လိုက္ ပါေသးသည္။ ထိုမွတဖန္ မေလးရွား Port Klang တြင္ ေရေၾကာင္းျပ လုပ္ၿပန္ ပါသည္။ ဇနီး ျဖစ္သူ မလွလွသန္း အေမရိကန္အသံ (Voice of America) တြင္ အလုပ္ ရေသာအခါ အေမရိကားသို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ အေၿခခ် ခဲ့ပါသည္။ ယခုအခါ အေမရိကတြင္ ကိုယ္ပိုင္ Company ထူေထာင္ျပီး Loss Control Surveyor လုပ္ေန ပါသည္။ သမီးႏွစ္ေယာက္ သားတစ္ေယာက္ ရိွပါသည္။ မည္သူမွ် အိမ္ေထာင္က်သည္ဟု မၾကားမိ ေသးပါ။ Maryland ျပည္နယ္၊ Silver Spring တြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရိွပါသည္။ Mercantile Marine Cadet 9th Batch 1977 မွ ဖုန္းျမင့္သည္ သူ၏ညီအရင္း ျဖစ္ပါသည္။
၈။ အရာရိွေလာင္း စိုုးျမင့္။
အဖ- ဦးဘဆင္ ျဖစ္ပါသည္။ St. Paul ေက်ာင္းထြက္ ျဖစ္၍ ေက်ာင္းနာမည္ Harry Sin ျဖစ္ပါသည္။ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္း၏ Captain၊ ထုိ႔ေနာက္ Deputy GM (Research) အၿဖစ္ လုပ္ကုိင္ခဲ့ၿပီး အျငိမ္းစား ယူခဲ့ပါသည္။ ဇနီးသည္မွာ မခ်ိဳခ်ိဳေအာင္ၿဖစ္ၿပီး သမီး နွစ္ေယာက္၊ သား တစ္ေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။ သူ၏သားသည္လည္း ေရေၾကာင္းသိပၸံ ေက်ာင္းဆင္း ေရေၾကာင္း အရာရိွ တစ္ေယာက္ပင္ ျဖစ္ပါသည္။
၉။ အရာရိွေလာင္း မ်ိဳးသိန္း။
သူငယ္တန္း ကတည္းက ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ တစ္တန္းထဲ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္း ငယ္ေပါင္း ျဖစ္ပါသည္။ ေရေၾကာင္းေလာက ထဲတြင္လည္း အတူတူ ဝင္ေရာက္ က်င္လည္ ခဲ့ၾက ပါသည္။ ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူ မခင္မ်ိဳးသန္းႏွင့္ အိမ္ေထာင္က် ျပီး သားေလးေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။ သူလည္း ဖိုးဖိုးႀကီးပင္ ျဖစ္လုိ႔ ေနပါျပီ။
ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ Chief Engineer ျဖစ္ျပီးေနာက္ ေရေၾကာင္းဦးစီး ဌာနသို႔ ေျပာင္းေရြ႕ ခဲ့ပါသည္။ ေနာင္ ေရေၾကာင္းဦးစီး ညႊန္ၾကားေရးမႈး (စက္) အျဖစ္ အျငိမ္းစား ယူပါသည္။ သူသည္ လူအမ်ားႏွင့္ လုိက္ေလ်ာညီေထြ ၿဖစ္ေအာင္ မေနတတ္သူ ၿဖစ္၍ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သူနွင့္ မတည့္ၾကပါ။ ယခုအခါ Uniteam Marine Company တြင္ စာသင္ၿပ ေနျပီး ကမာရြတ္တြင္ ေနထိုင္လ်က္ ရွိပါသည္။ (Best Cadet (Engine) ဆုကိုရရိွခဲ့ပါသည္။)
၁၀။ အရာရိွေလာင္း ထြန္းလင္းေမာ္။
ဗိုလ္မႉးႀကီး လွေမာ္၏ သား ျဖစ္ပါသည္။ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာ လုပ္ငန္း Chief Engineer အျဖစ္ အျငိမ္းစား ယူပါသည္။ အိမ္ေထာင္က်ျပီးေနာက္ သမီးသံုးေယာက္ ထြန္းကား ပါသည္။ ယခုအခါ ျပည္ဖက္တြင္ ျခံလုပ္ငန္း လုပ္ေနသည္ဟု သိရပါသည္။ သူလည္း ေၿမးတုိ႔၏ ဖိုးဖိုးႀကီး ပါပဲ။
၁၁။ အရာရိွေလာင္း ပီတာသန္းေအာင္။
ေဒါက္တာ သန္းေအာင္ (TB Specialist) ၏ သား ျဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ထဲတြင္ ရွားရွားပါးပါး လူပ်ိဳႀကီး ျဖစ္ပါ၏။ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္း တြင္ Chief Engineer ျဖစ္ျပီးေနာက္ ဘန္ေကာက္တြင္ Germanicher Lloyds Class Surveyor အၿဖစ္ လုပ္ကုိင္ ခဲ့ပါသည္။ ယခုအခါ ရန္ကုန္၊ နတ္ေမာက္လမ္း တြင္ ေနထုိင္လ်က္ ရွိၿပိး Surveyor အၿဖစ္ပင္ လုပ္ကုိင္ေနဆဲ ၿဖစ္ပါသည္။
၁၂။ အရာရိွေလာင္း တင္ေမာင္ဦး။
မအူပင္သား ျဖစ္ပါသည္။ ၾကယ္ငါးပြင့္ သေဘၤာလိုင္းတြင္ Chief Engineer ျဖစ္ျပီး ေရေၾကာင္း သိပၸံေက်ာင္းတြင္ ဆရာအၿဖစ္ ဝင္ေရာက္ အမႈထမ္း ပါသည္။ ဌာနမႉး (စက္) အျဖစ္ အျငိမ္းစား ယူခဲ့ၿပီး ယခုုအခါ စမ္းေခ်ာင္း ေျမနီကုန္း ေျမႏုလမ္း တြင္ မိသားစုႏွင့္ အတူ ေနထိုင္လ်က္ ရိွပါသည္။ သားတစ္ေယာက္၊ သမီးတစ္ေယာက္ ရိွပါသည္။
Subscribe to:
Posts (Atom)